Küçük Fenerci

Deniz kenarındaki küçük kasabada, herkes onu 'Küçük Fenerci' diye çağırırdı. On bir yaşındaki Efe, dedesiyle birlikte kasabanın eski fenerini işletiyordu. Fener artık elektrikle çalışıyordu ama Efe her akşam oraya çıkıp denizi izlemeyi severdi.

Bir fırtınalı gecede elektrikler kesilmişti. Denizde büyük bir gemi vardı ve kayalıklara doğru sürükleniyordu. Herkes panik içindeydi. 'Fener çalışmıyor, gemi kayalara çarpacak!' diye bağırıyordu insanlar. Efe hemen harekete geçti. Dedesinin anlattığı eski yöntemi hatırladı. Bodrum katından tozlu mumları, gaz lambalarını ve aynaları çıkardı. 'Ben feneri yakacağım!' dedi kararlılıkla. Bazıları 'Sen daha çocuksun, başaramazsın!' dese de Efe vazgeçmedi. Kasabalılardan yardım istedi. Komşu Ayşe Teyze elindeki tüm mumları getirdi. Bakkal Mehmet Amca gaz lambalarını taşıdı.

Hep birlikte fenerin tepesine çıktılar. Efe, aynaları öyle bir yerleştirdi ki, mumların ve lambaların ışığı kat kat büyüyordu. Kasabanın çocukları da boş durmadı. Ellerindeki el fenerlerini, telefonlarının ışıklarını fenere doğru tuttu. Yaşlı balıkçı Hasan Dede deniz fenerleriyle morse alfabesi biliyordu. Efe'ye ışıkları açıp kapatarak gemiye sinyal göndermeyi öğretti. 'Tehlike! Kayalıklar var! Rotanızı değiştirin!' mesajını verdiler. Saatler süren uğraştan sonra, gemi yavaş yavaş rotasını değiştirmeye başladı.

Sabaha karşı fırtına dindiğinde, gemi güvenli bir şekilde limana yanaşmıştı. Kaptan ve mürettebat karaya çıkıp herkese teşekkür etti. 'O ışıklar olmasaydı kayalara çarpacaktık. Hayatımızı kurtardınız!' dedi kaptan. Efe'nin gözleri parlıyordu. Ama o, başarının sadece kendisine ait olmadığını biliyordu. 'Ben tek başıma yapamazdım. Herkes yardım etti. Ayşe Teyze'nin mumları, Mehmet Amca'nın lambaları, arkadaşlarımın fenerleri... Hepimiz birlikte başardık!' dedi.

O günden sonra kasabada bir gelenek başladı. Her yıl 'Fener Gecesi'nde herkes elindeki ışıklarla fenere toplanıyor, birlik ve dayanışmanın gücünü kutluyordu. Efe de artık sadece 'Küçük Fenerci' değil, 'Cesur Fenerci' olarak anılıyordu. Çünkü herkes anlamıştı ki, yaş küçük de olsa, kalpteki cesaret ve insanların dayanışması her zorluğu aşabilirdi.