Duru'nun Kurabiye Günü

Bir varmış bir yokmuş, küçük bir evde dört yaşında Duru adında bir kız yaşarmış, kurabiye yapmayı çok severmiş.

Her sabah mutfağa koşar, annesinin eteğine yapışırmış.

Duru'nun evi köyün kenarındaymış, bahçesinde bir elma ağacı varmış, kuşlar her sabah o ağaca konarmış.

Pencereden içeri ekmek kokusu dolarmış, Duru bu kokuyu duyunca hemen yataktan fırlarmış.

Bugün mutfakta un, şeker ve bir kase hamur durmuş, masanın üstünde tahta bir kaşık, bir de tepsi varmış.

Anne önlüğünü bağlamış, ocağı yakmış, mutfak yavaşça ısınmaya başlamış.

Duru kendi küçük önlüğünü giymiş, annesinin yanına sandalye çekmiş, sandalyenin üstüne çıkıp tezgahı rahatça görmüş.

Gözleri hamura takılmış.

Anne gülümsemiş, "Bugün nine bize gelecek, ona güzel kurabiyeler hazırlamamız gerek" demiş.

Duru sevinçle zıplamış, kolları unlanmış, burnuna beyaz bir toz konmuş.

Dışarıda hava soğukmuş, pencere buğulanmış.

Ama kurabiyeler hazır olmadan önce üç bulmaca çözmesi gerekmiş, anne masaya oturup Duru'ya göz kırpmış.

Anne tezgahın üstüne yıldız kurabiyeler dizmiş, dört tanesi tepsinin solunda durmuş.

Duru elindeki hamurdan üç yıldız daha kesmiş, her birini dikkatle şekillendirmiş.

Kesme işi biraz zor olmuş, hamur parmaklarına yapışmış, Duru gülerek ellerini silkelemiş.

Yıldızları da tepsiye koymuş, sonra ellerini önlüğüne silmiş.

"Tepside dört kurabiye vardı" demiş anne, "sen üç tane daha ekledin, şimdi kaç kurabiye var?"

Sen de dene. Tepside dört kurabiye varken Duru üç kurabiye daha koyarsa kaç kurabiye olur?

Duru önce "beş" demiş ama emin olamamış, sonra tekrar saymaya karar vermiş.

Dört parmağını açmış, yanına üç parmak daha eklemiş, parmaklarını tek tek sayıp yedi parmak bulmuş.

"Yedi kurabiye" demiş, anne başını sallamış, sayı doğruymuş.

Duru sevinçle tepsiye bakmış, yedi yıldızı bir kez daha sayıp hepsinin yerli yerinde olduğunu görmüş.

Tepsi fırına girmeye hazırmış, anne tepsiyi kaldırıp fırının kapağını açmış.

Kurabiyeler pişerken anne üç kalıp çıkarmış, yıldız, ay ve kalp, Duru kalıplarla oynamayı sevmiş.

Anne konuşmuş, "Nine yıldız kurabiyeyi sever, dede ay kurabiyeyi sever, teyze kalp kurabiyeyi sever" demiş.

Duru üç tabak getirmiş, her tabağı masaya dizmiş, sonra kurabiyeleri yerleştirmeye hazırlanmış.

Önce dedeye kalp kurabiye koymuş, ama sonra elini durdurup bir şey yanlış gibi hissetmiş.

Anne sözlerini bir kez daha tekrarlamış, "nine hangi kurabiyeyi almalı?" diye sormuş.

Sen de dene. Nine yıldız kurabiyeyi seviyorsa, Duru nineye hangi kurabiyeyi vermeli?

Duru annesinin sözlerini aklına getirmiş, nine yıldızı seviyormuş, demek nineye yıldız kurabiye ayrılmalıymış.

Dede için ay, teyze için kalp kurabiye koymuş, üç tabak da doğru eşleşmiş, Duru rahatlamış.

Tabakları sıraya dizmiş, her birinin üstüne küçük bir kağıt koymuş, kağıtlarda isimler yazılıymış.

Duru bu düzeni beğenmiş, tabakları eliyle düzeltmiş, artık kimin ne yiyeceği belliymiş.

Tam o sırada kapı çalmış, nine gelmiş, yanında dede ile teyze de içeri girmiş.

Nine paltosunu çıkarmış, Duru'yu sıkıca kucaklamış, mutfağın kokusunu içine çekmiş.

Nine gülümsemiş, "size bir bilmece sorayım, kapısı var, evi yoktur, içi sıcaktır, dumanı tatlıdır, ekmeği pişirir, kurabiyeyi kızartır, nedir bu?" demiş.

Duru kaşlarını çatmış, biraz düşünmüş, nine ise sabırla bekliyormuş.

Sen de dene. Kapısı var ama evi yoktur, içi sıcaktır, ekmek ve kurabiye onun içinde pişer, bu nedir?

Duru önce dolaba bakmış, orada değilmiş, sonra masaya baktığında orada da bulamamış.

Ocağın yanındaki kutuyu gösterip "fırın" demiş, nine başını sallamış, cevap doğruymuş.

Nine, "bu bilmeceyi babam bana öğretmişti" demiş, Duru ise merakla dinlemiş.

O anda fırının zili çalmış, kurabiyeler hazır olmuş, nine sevinçle ellerini çırpmış.

Anne fırın eldivenini takmış, tepsiyi dikkatle dışarı çekmiş, kokusu mutfağı doldurmuş.

Kurabiyeler tepsiden çıkmış, yıldızlar, aylar, kalpler, Duru her tabağa doğru kurabiyeyi koymuş.

Nine yıldız kurabiyeyi tatmış, "tam istediğim gibi" demiş, dede ile teyze de kendi kurabiyelerini yemiş.

Herkes masaya oturmuş, çay ve süt içmişler, Duru anlattıklarını dinlerken gülümsemiş.

Nine masaldan bahsetmiş, dede bahçedeki elma ağacından bahsetmiş, mutfak sohbetle dolmuş.

Duru kalan kurabiyeleri küçük bir torbaya koyup yarın komşu çocuğa götürmeye karar vermiş.

Dede elindeki fincanı kaldırmış, "bu yıl en güzel kurabiyeler" demiş.

Anne bulaşıkları toplamış, Duru tabakları kurulamasına yardım etmiş.

Mutfak yavaşça sakinleşmiş, pencereden akşam ışığı girmiş.

Duru sandalyesine oturmuş, kendi kurabiyesini yerken ev sıcak ve sessiz kalmış.

Bu masalda neler çalıştık

Bu masalda sayı toplama, kurabiye eşleştirme ve bilmece çözme becerilerini çalıştık.

Bir bulmaca da senden

Sepette beş kurabiye var, nine iki tanesini yedi. Şimdi kaç kurabiye kaldı? (Üç)