Zeynep ve Kayıp Anahtar

Günlerden bir gün, bir denizin kıyısında yedi yaşında Zeynep adında bir kız yaşarmış, babasının küçük teknesiyle gezmeyi çok severmiş.

Tekne kıyıya bağlıymış, her sabah oraya koşarmış.

Kıyıda kumlar sıcakmış, dalgalar usulca kayaya çarparmış, Zeynep bu sesi dinlemeyi severmiş.

Martılar başları üzerinde dönermiş, uzaklarda balıkçı tekneleri görünürmüş.

Zeynep her sabah babasıyla birlikte tekneyi kontrol edermiş, ipleri sıkı mı diye bakarmış.

Bugün babası, "tekne anahtarını sabah kıyıda bir yere bıraktım, sonra yerini kaçırdım" demiş.

Zeynep babasının yüzündeki endişeyi görmüş, hemen yardım etmek istemiş.

İkisi birlikte kıyı boyunca yürümeye başlamış, gözleri kumda anahtarı aramış.

Kum sıcakmış, ayak izleri hemen kayboluyormuş, Zeynep dikkatle yere bakmış.

Küçük yengeçler kum içine saklanmış, dalgalar çekilince tekrar görünmüş.

Zeynep babasının elini tutmuş, ikisi birlikte kıyı boyunca ilerlemiş.

Uzakta bir yelkenli görünmüş, yavaşça ufka doğru kaymış.

Zeynep gözlerini kısmış, yelkenliyi bir süre izlemiş.

Kıyıya yürürken Zeynep üç şey görmüş, beyaz bir midye kabuğu, yeşil bir yosun, kırmızı bir top.

Zeynep anahtarı bulmaya karar vermiş, bunun için üç bulmaca çözmesi gerekmiş.

Baba, "sabah iskeleden on dört adım yürüdüm, sonra beş adım daha attım" demiş.

Zeynep bunu kafasında not etmiş, toplam kaç adım attığını bulması gerekmiş.

Baba devam etmiş, "sonra durdum, anahtarı orada bir yere bıraktım" demiş.

Sen de dene. Baba iskeleden on dört adım, sonra beş adım daha atmışsa, toplam kaç adım atmış olur?

Zeynep önce "on beş" demiş, ama tekrar sayınca hatasını fark etmiş.

Baba gülümsemiş, "yavaş say, acelen yok" demiş, Zeynep tekrar başlamış.

İskelenin tahtaları güneşte ısınmış, ayakları hafifçe sıcaklığı hissetmiş.

Baba adımlarını büyük atmış, Zeynep onun yanında küçük adımlarla yürümüş.

Zeynep saymayı severmiş, okulda da sayı oyunları oynarmış.

Parmaklarıyla saymaya başlamış, on dörtten sonra beş daha eklemiş.

On beş, on altı, on yedi, on sekiz, on dokuz diye sayıp, "on dokuz adım" demiş.

Baba başını sallamış, sayı doğruymuş.

İkisi birlikte iskelenin başına dönmüş, adımları yeniden saymaya karar vermişler.

Beraber iskeleden on dokuz adım yürümüşler, her adımda yere bakmışlar.

On dokuzuncu adımda büyük bir kaya durmuş, baba "anahtar kayanın yakınında olmalı" demiş.

Kaya deniz suyuyla ıslanmış, üstünde ince çatlaklar varmış.

Zeynep elini kayaya koymuş, taşın serinliğini hissetmiş.

Küçük dalgalar kayanın dibine vurmuş, köpükler kumda hemen dağılmış.

Zeynep kayanın etrafında yavaşça dönmüş, gözleriyle her köşeyi taramış.

Kayanın sağında bir çukur, solunda bir kum tepesi, arkasında ise gölgeli bir düzlük varmış.

Baba iki şey hatırlamış, "anahtarı kumun içine gömmedim, dalganın girdiği yere de koymadım" demiş.

Zeynep çukura eğilmiş, dalgalar oraya kadar giriyormuş, kum tepesi ise baştan aşağı kummuş.

Sen de dene. Anahtar kumun içinde değilse ve dalganın girdiği yerde de değilse, bu üç yerden hangisi geriye kalır?

Zeynep önce kum tepesini seçmiş, sonra babasının ilk sözünü hatırlayıp vazgeçmiş.

Kum tepesi elenmiş, çukur da elenmiş, geriye yalnız gölgeli düzlük kalmış.

"Kayanın arkası" demiş, baba başını sallamış, cevap doğruymuş.

Gölgeye bakmışlar, anahtar orada yokmuş, kumda ince bir sürüklenme izi varmış.

Baba kızına sarılmış, "birlikte bulacağız" demiş, Zeynep tekrar umutlanmış.

Uzaklarda bir martı bağırmış, sesi kıyı boyunca yankılanmış.

Kayanın arkasında bir martı duruyormuş, "anahtarı dalgalar aldı, ben gördüm" demiş.

"Dalga onu yeşil olan şeyin yanına bıraktı, kıyıda gördüğün üç şeyden hangisi yeşildi?" demiş martı.

Zeynep durmuş, sabah kıyı boyunca yürürken gördüklerini düşünmüş.

Martı sabırla beklemiş, kanadını açıp kapatmış.

Sen de dene. Zeynep sabah kıyıda üç şey görmüştü. Bunlardan hangisi yeşildi, hatırlıyor musun?

Zeynep gözlerini kapatmış, o üç şeyi tek tek gözünde canlandırmış.

Gördüklerini sırayla hatırlamış, kabuk beyazmış, top kırmızıymış, yosun ise yeşilmiş.

"Yosun" demiş, martı kanadını sallamış, cevap doğruymuş.

Martı kıyı boyunca uçup yosunlu kayanın üstünde durmuş, yosunun yanını göstermiş.

Zeynep yosunun yanına koşmuş, orada gerçek tekne anahtarı duruyormuş.

Anahtarı alıp babasına koşmuş, baba anahtarı görünce gülümsemiş.

İkisi de sevinçle iskeleye geri dönmüş, tekneyi bir kez daha kontrol etmişler.

Baba, "bugün sen olmasan bulamazdım" demiş, Zeynep gururla gülümsemiş.

Martı başlarının üstünde bir tur atmış, sonra denize doğru uçup gitmiş.

Zeynep babasına dönmüş, ikisi birlikte gülüşmüşler.

Güneş yavaşça alçalmış, deniz sakin bir ışıkla parlamış.

Zeynep ve babası tekneye binmiş, kıyı boyunca sessizce gezmişler.

Bu masalda neler çalıştık

Bu masalda toplama yapma, iki ipucundan sonuç çıkarma ve hafızada tutma becerilerini çalıştık.

Bir bulmaca da senden

İskeleden on adım, sonra altı adım daha yürüdün. Toplam kaç adım oldu? (On altı)