Kış gelince Ece'nin penceresine bir serçe kondu. Ece ona ekmek kırıntıları bıraktı. Serçe hemen yedi, ertesi gün yine geldi, bu kez yanında bir arkadaşı vardı. Serçenin göğsü kabarıktı, bir ayağını karnına çekmişti. İkisi camı gagaladı.
Ece bu kuşları her gün doyurmak istedi. Pencere kenarına küçük bir tabak koydu, tabak mavi kenarlıydı, mutfaktan almıştı. Her sabah doldurmayı unutmadı, onlara isimler bile düşündü.
Dışarısı karla kaplanmıştı, ağaçlar çıplaktı. Bahçedeki kuş banyosunun suyu donmuştu. Ece kuşların bu soğukta zor yiyecek bulduğunu biliyordu. Camın kenarında ince bir buz tabakası vardı.
Her sabah uyanır uyanmaz önce pencereye koşardı. Ekmeği bıçakla değil, elleriyle ufalardı. Tabağı doldurur, kahvaltısını sonra yapardı. Kuşlar o daha perdeyi açmadan pervaza konardı.
Günler geçtikçe daha çok kuş geldi. Ece'nin ablası Selin sabahları geç kalkardı, bu kez erken uyandı. Pencereye yaklaştı, güldü. "Artık bir lokanta gibi oldu" dedi, elindeki fincanı kaldırdı.
Ece de güldü, tabağı her sabah doldurmaya devam etti. Kuşların cıvıltısı camdan hafifçe içeri sızıyor, onu erkenden uyandırıyordu. Ece bundan hiç şikayet etmedi.
Kırıntılar bir sabahta bitiyordu. Bir hafta içinde tabak yetmez oldu, Ece ikinci bir tabak ekledi. Kuşlar pervazı paylaştı, sırayla beslendi. Bir baştankara en uçtaki köşeyi seçti, oradan inmedi. Ece onu her sabah aynı yerde buldu, en son o uçardı.
Ece kuşları tek tek tanımaya başladı. Birine kısa kuyruklu, birine sarı gagalı adını taktı. Defterine ikisini de çizdi, renkli kalemlerle boyadı. Sayfaya tarihi yazdı, altına saati ekledi.
Bir gün alt kat komşusu kapıyı çaldı. "Kuşlar balkonumu kirletiyor" dedi. "Bir şey yapabilir misiniz." Sesi kırgındı, elleri belindeydi, birinde lekeli bir bez tutuyordu.
Ece üzüldü. Kuşları beslemek ona hiç sorun gibi görünmemişti, şimdi bir hata gibiydi. Odasına çekildi, perdeyi kapadı, yatağın kenarına oturdu. Tabaklar pervazda dolu duruyordu.
Annesi yanına oturdu, ona sıcak süt getirdi, bardağı eline verdi. "Kuşları besleyebilirsin" dedi. "Ama komşuyu da düşün." Ece başını salladı, elini çenesine koydu. "Kuşlar mutlaka pervazda mı yemeli" diye sordu annesi.
O gece Ece uyumadan önce pencereden dışarı baktı. Aşağıdaki balkonun tentesi hemen altındaydı. Bahçedeki ceviz ağacı ise uzaktaydı, dalları boştu. Rüzgar camı bir kez tıkırdattı.
Ece bahçedeki ceviz ağacını düşündü. Ertesi sabah bir süt kutusundan küçük bir yemlik yaptı, kenarını makasla düzeltti. Kutunun yan tarafına bir delik açtı, ip oradan geçti. Ağacın dalına astı, ipini iki kez düğümledi. Elleri soğuktan kızardı ama işini bitirdi.
Ekmek kırıntılarını oraya taşıdı. Yemliğe önce iki kuş kondu, sonra beşi birden. Kuşlar bir gün içinde ağaca alıştı, pencereye artık uğramadı. Cıvıltıları bu kez bahçeden yükseldi, pervaz bomboş kaldı.
Ece pencereden yemliği izledi, kuşların dala inip kalkışını gördü. Dal, yemliğin ağırlığıyla hafifçe eğilmişti. Defterini açtı, ağacı da çizdi.
Yemliğin etrafında kuşlar sırayla beslendi. Kısa kuyruklu ilk sırayı kaptı, sarı gagalı onu bekledi. Yerdeki karda küçük ayak izleri belirdi. Ece bu düzeni görünce gülümsedi, camı buğulandı, eliyle sildi.
Komşu bir daha şikayet etmedi, balkonu bu kez tertemizdi. Bir sabah bahçeye çıkıp ağaca baktı, sonra Ece'ye el salladı. Ece de balkondan el salladı, komşu ona bahçe kapısını gösterdi.
Selin pencereden bakıp gülümsedi. "Şimdi herkes memnun" dedi Ece'ye, ona bir avuç ayçekirdeği verdi. Ece yemliği bir kez daha kontrol etti, ip sağlamdı, kutu dalda dengede duruyordu.
Akşam Ece pencereden ağaca baktı. Kuşlar dallarda uyumaya çekiliyordu. Bahçe lambası yemliğin üstüne sarı bir daire düşürdü. Kar yavaşça yağmaya başladı, yemliğin kapağında ince bir tabaka birikti.
Ece perdesini kapatmadan önce bir kez daha baktı. Yarın sabah yine yemliği dolduracaktı. Defterini yastığının yanına koydu, kalem hâlâ sayfanın arasındaydı. Sonra uykuya daldı.
Bu hikaye ne öğretir
İyilik bazen yer değiştirmeyi gerektirir. İyi bir çözüm hem yardım ettiğimizi hem de komşumuzu düşünür.
Çocuğuna sor
Sen bir hayvana yardım ederken başkalarını da düşünür müsün?
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
