Sena okul kütüphanesinden çıkarken ödünç aldığı kitabı köşe masada bıraktı, çantasına koymayı akıl edemedi. Bunu ancak eve varınca gördü, çantasının içi bomboştu. Kitap yarın sabah teslim edilecekti, üstelik son iki bölümü kalmıştı, o gece bitirmeyi düşünüyordu.
Annesine koştu. "Kitabımı kütüphanede unuttum, geri gitmemiz lazım" dedi, sesi telaşlıydı. Annesi duvar saatine hızlıca baktı, kütüphanenin kapanma vaktine çok az kalmıştı, yine de anahtarları alıp hemen birlikte arabaya bindiler.
Yol boyunca Sena pencereden dışarı baktı, sokak lambaları art arda geçti. İçinden kitabın hâlâ masada olmasını diledi, kimsenin onu almamasını umdu, parmaklarını sıkıca birbirine kenetledi.
Araba köşeleri döndü, yol her zamankinden uzun geldi. Sena emniyet kemerini kavradı, gözlerini camdan ayırmadı, kütüphanenin ışığını uzaktan aradı. Işık hâlâ yanıyordu.
Kütüphaneye vardıklarında kapı tam kapanmak üzereydi. Gece bekçisi onları uzaktan hemen gördü, kapıyı yeniden aralamak için hızla geldi. "Beş dakikanız var, çabuk olun" dedi, elindeki büyük anahtar demetini salladı.
Sena hızla içeri koştu, annesi ise ana girişte durup sakince onu beklemeyi tercih etti. Raflar sıra sıra uzanıp gidiyordu, ışıklar yarı sönüktü, sadece birkaç lamba köşelerde yanıyordu. Sandalyeler masaların üstüne ters çevrilmişti, yer henüz silinmişti, tahta zemin ıslak parlıyordu.
Kitabını bıraktığı köşe masaya doğru hızla yürüdü, adımları giderek daha da hızlandı, kalbi küt küt attı. Ama masa tamamen boştu, kitap orada değildi, belki başka biri almıştı diye düşündü, midesi hafifçe burkuldu.
Sena raflar arasında ilerlerken ayak sesleri boş salonda hafifçe yankılanıyordu. İçi biraz ürperiyordu ama geri dönmedi, kitabını bulana kadar aramaya kararlıca devam etti.
Sena uzun raflar arasında yavaşça dolaşmaya başladı, gözleri her kitap sırtını tek tek dikkatle taradı. Uzaktan hafif bir hışırtı duydu, adımlarını hemen durdurdu, kalbi göğsünde hızlandı.
Bir gölge en uzak raflar arasında yavaşça süzülüyordu, ince ve titrek görünüyordu, sesi neredeyse hiç yoktu. Sena hemen geri çekildi, sesini hiç çıkarmadan gözlerini gölgeden bir an bile ayırmadı.
"Kim var orada" diye sordu, sesi zar zor, titreyerek çıktı. Gölge yerinde durdu, yavaşça ona doğru döndü, Sena hemen bir adım geriye çekildi, kalbi hâlâ hızlı hızlı çarpıyordu.
Sena'nın nefesi iyice hızlandı, geri kaçmayı bile düşündü. Ama sevdiği kitabını da bırakmak istemedi, yerinde durdu, gölgeyi dikkatle ve sabırla izlemeye devam etti.
Gölge yarı saydam bir hayaletti, elinde tozlu bir kitap tutuyordu. "Korkma, ben her gece burada kitapları düzenlerim" dedi, sesi yumuşaktı. Raftaki bir kitabın sırtını içeri itti, sıra düzeldi.
Sena biraz rahatladı, derin bir nefes aldı, adımını yavaşça öne attı. "Benim kitabımı gördün mü" diye sordu. Hayalet nazikçe gülümsedi, elindeki kitabı ona doğru gösterdi, tam onun aradığı kitabıydı.
"Biri yanlış rafa koymuş, ben de az sonra yerine kaldıracaktım" dedi hayalet, hafifçe gülümsedi. Kitabı özenle Sena'ya uzattı, sonra kendi en sevdiği eski kitabı yandaki tozlu raftan gösterdi.
"Bunu da dene, içinde çok güzel bir hikaye anlatılır" dedi hayalet, gözleri parladı. Sena iki kitabı birden göğsüne kucakladı, ona teşekkür etti. "Yarın da gelirim" dedi. Hayalet raflara döndü, elini salladı, sonra sıradaki kitabın sırtını düzeltti.
Sena annesinin yanına sevinçle koştu, elinde şimdi iki kitap birden sıkıca duruyordu. Annesi şaşırdı, "Nasıl buldun" diye sordu. Sena gizemli bir şekilde gülümsedi, "Biri bana yardım etti" dedi, fazla bir şey açıklamadı.
Eve dönüş yolunda Sena kitapları kucağında sıkı sıkı tuttu, pencereden kütüphaneye son bir kez daha baktı, içi tamamen huzurluydu.
Ertesi sabah okulda arkadaşlarına kütüphanede olanları anlattı. Kimse tam inanmadı ama hepsi hikayeyi bir kez daha dinlemek istedi, teneffüs boyunca sordular.
Akşam yatağına girdiğinde hayaletin önerdiği kitabı açtı, ilk sayfayı okudu. Gözleri ağırlaşana kadar sayfaları çevirdi. Kitabı göğsüne kapadı, uyudu.
Bu hikaye ne öğretir
Karanlıkta hareket eden bir gölge, adı sorulunca çoğu zaman küçülür. Yardım etmek isteyen biri de bizim kadar sessiz durabilir.
Çocuğuna sor
Sen karanlıkta bilinmeyen bir sesle karşılaşsan ne yaparsın?
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
