Uzay gemisinin büyük atölyesinde robotlar sırayla üretim bandından çıkıyordu, her biri parlak metalden yapılmıştı. Küçük robot Vida bandın en sonunda durdu, sağ kolu diğerlerinden belirgin biçimde kısaydı. Mühendis Yusuf dikkatle ona baktı, başını salladı, elindeki defteri açıp notlarını gözden geçirdi.
Vida diğer robotlar gibi tam boy kollarla çalışmak istiyordu, onlar gibi görünmek, onlar gibi kabul edilmek istiyordu. Kolunun kısa olması onu çok üzüyordu, geniş kutuları taşıyamıyor, yüksek raflara uzanamıyordu, bu yüzden sık sık geride kalıyordu.
Diğer robotlar bandın hemen sonunda sıraya girdi, kollarını gererek birbirine baktı, ışıklarını yanıp söndürdüler. Vida kendini onlardan farklı gördü, köşeye çekildi, kimseyle konuşmadı, kendi kolunu tekrar tekrar inceledi.
Yusuf defterine Vida'nın kısa kolunu not etti, sayfayı çevirdi. Vida bu notu uzaktan gördü, ışıklarını kıstı, kolunu gövdesine yaklaştırdı.
Vida ilk günlerde geride kaldı. Diğer robotlar kutuları hızlıca taşırken Vida kısa koluyla geç yetişiyordu. "Sen de bize katıl" dedi bir robot. Vida başını çevirdi, katılmadı.
Bir başka robot ona kısaca baktı, omuz silkti, sonra işine devam etti, hiç durmadı. Bir gün Yusuf onu köşede sessizce otururken gördü. "Neden çalışmıyorsun" diye sordu. "Kolum kısa, işe yaramıyorum" dedi Vida. Yusuf gülümsedi, bir şey söylemedi, yanına oturdu.
İkisi uzun bir süre sessizce oturdu, atölyenin sesleri uzaktan geliyordu. Yusuf elindeki aleti çevirdi, sonra kalktı. "Belki her kol aynı işe yaramaz" dedi, uzaklaştı. Vida bu sözü anlamadı.
Vida bu sözü tekrar tekrar düşündü ama bir anlam çıkaramadı. Kolunu yavaşça kaldırıp indirdi, ucunu diğer koluyla ölçtü, aradaki fark iki karıştı.
Vida kendini kenara çekti, günlerce sadece izledi, kimseyle göz göze gelmedi. Diğer robotlar onu görevlere çağırmayı bıraktı, kimse ondan bir şey beklemedi. Vida bu sessizliğe alıştı ama içi rahat değildi.
Sıradan bir gün gibi başlamıştı ama gemide birden alarm çaldı. Dar bir boruda arıza çıkmıştı, borunun içine hiçbir kol girmiyordu. Mühendisler sırayla denedi, hepsinin kolu boruya sığmadı.
Yusuf borunun ağzına eğildi, sonra doğrulup etrafına baktı. Koridorun ışıkları birer birer sarıya döndü, alarm aynı sesle çalmaya devam etti.
Vida bir köşeden uzaktan izliyordu. Boruya bakan robotların kollarını tek tek görünce, kendi kısa kolunun ilk kez farklı bir şeye yarayabileceğini düşündü, yavaşça öne doğru bir adım attı.
Telaş içinde herkes bir çözüm ararken Yusuf Vida'yı çağırdı. "Senin kolun kısa, belki sığar" dedi. Vida şüpheyle yavaşça yaklaştı, kolunu dikkatle boruya uzattı. Kolu içeri girdi, tam ortaya kadar ulaştı.
Vida parmaklarıyla arızalı teli buldu, ucundaki gevşek başlığı yerine oturttu, iki kez çevirip sıkıştırdı. Alarm hemen sustu, koridorların ışıkları teker teker yeniden yandı. Gemide herkes hemen Vida'nın çevresine toplandı, uzun uzun alkışladı.
Vida yavaşça elini borudan çıkardı, kendi kısa koluna baktı. İlk kez bu kolun bir işe yaradığını gördü, içi ısındı, gururla etrafına baktı.
Diğer robotlar şaşkınlıkla Vida'nın koluna baktı, biri hayretle "Bunu nasıl yaptın" diye sordu. Vida gülümsedi, cevap vermeden kolunu gösterdi, ışıkları neşeyle yanıp söndü.
Yusuf sıcak bir gülümsemeyle Vida'nın omzuna dokundu. "Kısa kolun bugün bütün gemiye yetti" dedi. Vida kolunu kaldırdı, ilk kez ona bakınca üzülmedi.
Diğer robotlar artık Vida'yı her göreve çağırıyordu, dar yerlerde, tezgah altlarında, kablo kanallarında ondan yardım istiyorlardı. Vida artık kenara çekilmiyordu, herkesin arasında dolaşıyordu, bandın başındaki sohbetlere katılıyordu.
Yusuf Vida'nın kartına yeni bir not ekledi, bu kez kısa kolunu bir eksiklik değil, özel bir yetenek olarak dikkatle yazdı, kartın üstüne küçük bir yıldız çizdi.
Gece olunca atölyenin bütün ışıkları teker teker söndü. Vida kendi köşesinde durdu, kısa koluna uzun uzun baktı, ucuyla yerdeki bir vidayı çevirdi. Sonra ışıklarını yavaşça kapadı.
Bu hikaye ne öğretir
Eksiklik sanılan bir şey, doğru işte tam gereken şey olabilir. Kimsenin yapamadığı işi çoğu zaman farklı olan yapar.
Çocuğuna sor
Sen kendinde farklı bulduğun bir şeyi nerede işine yarar buldun?
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
