Tatlı Hayalet Fıstık

Cadılar Bayramı'na bir gün kala, turuncu yaprakların hışırdadığı serin bir akşamüstüydü. Küçük Mira, anneannesinin tahta kapılı eski evinde, balkabağı kokulu mutfakta oturuyordu.

Cadılar Bayramı'na bir gün kala, turuncu yaprakların hışırdadığı serin bir akşamüstüydü. Küçük Mira, anneannesinin tahta kapılı eski evinde, balkabağı kokulu mutfakta oturuyordu. Anneannesi tarçınlı kurabiyeler pişiriyor, fırının ılık nefesi tüm odayı sarıyordu. Mira, yarın giyeceği hayalet kostümünü düşünüyor ama bir yandan da tavan arasından gelen hafif tıkırtıları merak ediyordu. "Anneanne," dedi usulca, "yukarıda bir ses var." Anneannesi gülümsedi, elindeki unu silkeleyerek pencereden süzülen altın ışığa baktı ve "Hadi birlikte bakalım," dedi.

İkisi, gıcırdayan ahşap merdivenleri tek tek çıktılar. Anneannesi elinde küçük bir kağıt fener taşıyordu; ışığı duvarlarda yumuşak gölgeler oynatıyordu. Tavan arasının kapısı aralandığında, içeride eski sandıklar, çiçekli yorganlar ve sıra sıra dizilmiş minik balkabakları vardı. Mira nefesini tuttu. Köşede, bir pamuk topu kadar küçük, bembeyaz bir şey titriyordu. Mira önce ürktü, bir adım geriledi. Ama o küçük şey de aynı anda bir sandığın arkasına saklandı. "Bak," diye fısıldadı anneannesi, "o da senden çekiniyor." Mira merakla yaklaştı. Küçük şey, minicik bir hayalete benziyordu; gözleri iki siyah düğme gibiydi. Mira yumuşak bir sesle, "Merhaba, ben Mira," dedi. Küçük hayalet usulca süzülüp havada bir takla attı. Tavan arası, tarçın ve eski kitap kokusuyla doldu. Mira kıkırdadı; korkusu, sıcak bir gülümsemeye dönüşmüştü.

Anneannesi, "Bu Fıstık," dedi sevgiyle. "Yıllardır burada yaşar, kimseye zararı yoktur. Sadece arkadaş arar." Mira, cebinden bir tarçınlı kurabiye çıkarıp Fıstık'a uzattı. Küçük hayalet kurabiyenin etrafında sevinçle döndü. O akşam üçü birlikte tavan arasında oturup pencereden dolunaya baktılar. Mira yatağa girerken gülümsüyordu. Bilmediği bir şeyin her zaman korkutucu olmadığını, bazen sadece tanışmayı beklediğini öğrenmişti.

Mira o akşam yatağa girerken gülümsüyordu. Bilmediği bir şeyin her zaman korkutucu olmadığını, bazen sadece tanışmayı beklediğini öğrenmişti.