Yıldız Tozu Sinyali

Salı akşamı, saat tam sekizi yirmi geçiyordu. Defne, balkondaki teleskobunun başında, kasabanın üzerine yavaşça inen mor alacakaranlığı izliyordu. Babasının doğum gününde hediye ettiği bu teleskop, son bir haftadır onun en yakın arkadaşı olmuştu.

Salı akşamı, saat tam sekizi yirmi geçiyordu. Defne, balkondaki teleskobunun başında, kasabanın üzerine yavaşça inen mor alacakaranlığı izliyordu. Babasının doğum gününde hediye ettiği bu teleskop, son bir haftadır onun en yakın arkadaşı olmuştu. Hafif bir nisan rüzgârı, aşağıdaki ıhlamur ağacının yapraklarını fısıltıyla titretiyordu. Defne merceğe gözünü yaklaştırdığında nefesi bir an kesildi: Satürn'ün halkaları, tam karşısında, sanki avuç içine sığacakmış gibi parlıyordu. Hemen tabletini eline aldı, gözlem günlüğünü açtı.

Tam o sırada sınıf grubundan bir mesaj düştü. Yeni gelen Mert, herkese profil fotoğrafı olarak bir gezegen koymuştu. Altına da "Babamın çalıştığı uzay merkezinden gelen gizli görüntü" yazmıştı. Defne fotoğrafa dikkatle baktı. Bir tuhaflık vardı. Halkaların gölgesi yanlış tarafa düşüyordu ve arka plandaki yıldızlar fazla simetrikti. Bu, gerçek bir teleskop görüntüsü değil, internetten indirilmiş bir çizimdi. Parmakları klavyenin üzerinde bir an havada kaldı. "Bu sahte, herkese söyleyeyim mi?" diye düşündü. Sonra Mert'in ilk gün teneffüste kimseyle konuşamadan duvarın dibinde duruşunu hatırladı. Belki sadece arkadaş edinmek istemişti. Defne mesajı silip yenisini yazdı, ama bu sefer gruba değil, doğrudan Mert'e. "Selam, ben de astronomiye meraklıyım. Yarın okulda gerçek Satürn fotoğrafımı göstermek ister misin? Dün gece çektim." Mesajı gönderdikten sonra kalbi hızla atıyordu. Birkaç dakika sonra Mert'ten kısa bir yanıt geldi: "İsterim. Aslında o fotoğraf benim değildi, internetten almıştım. Kimseye söyleme lütfen."

Defne tablete bakarak gülümsedi. "Söylemem," diye yazdı. "Ama istersen yarın öğle arası kütüphanede buluşalım, sana teleskopla nasıl fotoğraf çekildiğini anlatırım." Ekranın aydınlığı yüzüne vururken, kasabanın camlarından sızan ışıklar tek tek sönmeye başlamıştı. Defne o gece yatağına girerken, pencerenin perdesini biraz araladı. Gökyüzünde Satürn hâlâ oradaydı, sabırla parlıyordu. Bir bilgiyi paylaşmadan önce iki kere düşünmenin, tıpkı teleskobun odağını ayarlamak gibi olduğunu anlamıştı: Acele edersen bulanık görürdün, biraz beklersen gerçek netleşirdi.

Defne o gece yatağına girerken, pencerenin perdesini biraz araladı. Gökyüzünde Satürn hâlâ oradaydı, sabırla parlıyordu. Bir bilgiyi paylaşmadan önce iki kere düşünmenin, tıpkı teleskobun odağını ayarlamak gibi olduğunu anlamıştı: Acele edersen bulanık görürdün, biraz beklersen gerçek netleşirdi.