Zeytin'in Sabun Köpükleri

Güneşli bir pazar sabahıydı. Mutfağın penceresinden süzülen ışık, masanın üstündeki çilek reçeli kavanozunu bir mücevher gibi parlatıyordu. Zeytin, beş yaşındaydı ve anneannesinin köy evindeki bu mutfağı çok seviyordu; çünkü burada her şey tarçın ve taze ekmek kokardı.

Güneşli bir pazar sabahıydı. Mutfağın penceresinden süzülen ışık, masanın üstündeki çilek reçeli kavanozunu bir mücevher gibi parlatıyordu. Zeytin, beş yaşındaydı ve anneannesinin köy evindeki bu mutfağı çok seviyordu; çünkü burada her şey tarçın ve taze ekmek kokardı. O sabah anneannesi, "Bugün birlikte poğaça yapacağız Zeytinim," demişti. Zeytin sevinçten zıpladı, sarı önlüğünü beline bağladı ve tahta tabureyi tezgâhın önüne çekti. Bahçeden yeni toplanmış maydanozların yeşil kokusu burnuna doldu. Hamuru karıştırmak için sabırsızlanıyordu.

Anneannesi un torbasını açarken, Zeytin doğruca hamur kasesine uzandı. Tam parmaklarını içine daldıracakken anneannesi tatlı bir sesle, "Bir dakika küçük aşçım, ellerini yıkadın mı?" diye sordu. Zeytin duraksadı. Az önce bahçede tavşan Pamuk'u sevmiş, sonra da kedi Mırnav'ın tüylerini okşamıştı. "Ama elim temiz görünüyor anneanne," dedi parmaklarına bakarak. Anneannesi gülümsedi, onu kucağına aldı ve pencerenin yanındaki lavaboya götürdü. Musluğu açtı; su, billur sesiyle akmaya başladı. "Bazı şeyler gözle görünmez Zeytin," dedi yumuşacık. "Tıpkı rüzgâr gibi. Ama sabun köpükleri, o görünmez tozları bizim için yakalar." Zeytin, ellerini suyun altına uzattı. Pembe sabunu avuçlarında ovuşturdukça köpükler çoğaldı, parmaklarının arasından küçük gökkuşakları geçti. Anneannesi, "Bir, iki, üç... Şimdi parmak aralarını da unutma," diye sayarken Zeytin kıkırdadı. Köpükler patladıkça lavandera kokusu mutfağa yayıldı. Ellerini durulayıp havluya kuruladığında, parmakları yumuşacık ve mis gibi olmuştu. Şimdi hamura dokunmaya hazırdı.

Birlikte yoğurdukları hamurdan minik poğaçalar yaptılar. Fırından çıkan altın sarısı kokular bütün evi sardı. Zeytin, ilk poğaçayı dedesine götürdü; o da torununun ellerinin ne kadar tertemiz koktuğunu söyleyince Zeytin gururla güldü. Akşam olduğunda Zeytin, anneannesinin yanına oturdu. Pencereden içeri serin bir esinti giriyordu. "Anneanne," dedi usulca, "ellerimi yıkamak, sadece beni değil, sevdiklerimi de korumakmış, değil mi?" Anneannesi gülümseyerek onun alnına bir öpücük kondurdu. O gece Zeytin, parmaklarının ucundaki sabun kokusunu içine çekerek, çok huzurlu bir uykuya daldı.

Akşam olduğunda Zeytin, anneannesinin yanına oturdu. Pencereden içeri serin bir esinti giriyordu. "Anneanne," dedi usulca, "ellerimi yıkamak, sadece beni değil, sevdiklerimi de korumakmış, değil mi?" Anneannesi gülümseyerek onun alnına bir öpücük kondurdu. O gece Zeytin, parmaklarının ucundaki sabun kokusunu içine çekerek, çok huzurlu bir uykuya daldı.