Adil Maymun Hakim

Bir varmış bir yokmuş. Uzak diyarlardaki yemyeşil bir ormanın derinliklerinde, yaprakları gümüş gibi parlayan kocaman bir incir ağacı varmış.

Bir varmış bir yokmuş. Uzak diyarlardaki yemyeşil bir ormanın derinliklerinde, yaprakları gümüş gibi parlayan kocaman bir incir ağacı varmış. Bu ağacın en yüksek dalında ise ormanın en bilge sakini, yaşlı maymun Filozof Maymun yaşarmış. Filozof Maymun'un kürkü zamanla kar beyazına dönmüş, gözleri ise bal rengindeymiş. Orman halkı, aralarında bir anlaşmazlık çıktığında soluğu hep onun dalının altında alırmış. Çünkü onun verdiği kararlar, sabah çiyleri kadar berrak, akşam esintisi kadar yumuşakmış.

Bir gün, tüylü kedi Pamuk ile uzun kulaklı tavşan Karanfil, soluk soluğa ağacın altına gelmişler. İkisi de aynı anda konuşmaya başlayınca Filozof Maymun, tatlı bir el hareketiyle onları susturmuş. Meğer ikisi de sabah, dere kenarındaki çilek tarlasında aynı sepeti bulmuş. Sepetin içinde mis kokulu, kırmızı çilekler varmış. Pamuk, 'Ben önce gördüm efendim, kokusunu burnuma çeken bendim!' demiş. Karanfil ise minik patilerini ovuşturarak, 'Ama ben önce dokundum, sepete elini değdiren bendim!' diye fısıldamış. Filozof Maymun bir süre düşünmüş, sakalını sıvazlamış. Sonra onlara sormuş: 'Peki bu sepeti oraya kimin bıraktığını merak ettiniz mi hiç?' İki küçük dost şaşkınlıkla birbirine bakmış. Maymun gülümseyerek devam etmiş: 'Belki de sepet, çileği toplayıp eve götüremeyen yaşlı bir kirpiye aittir. Adalet, sadece bulanı değil, kaybedeni de düşünmektir.'

Pamuk ile Karanfil'in yanakları utançtan pembeleşmiş. Hemen sepeti alıp dere kenarına geri dönmüşler. Tam tahmin ettikleri gibi, yaşlı kirpi Diken Dede, dikenleri arasına sıkışmış birkaç çileği toplamaya çalışıyormuş. Çocuklar sepeti ona uzattıklarında, Diken Dede'nin gözleri yaşarmış. Üstelik kendi payına düşen çileklerden onlara da ikram etmiş. O akşam üçü birlikte incir ağacının altında oturup çileklerini paylaşmışlar. Filozof Maymun yukarıdan onları izlerken hafifçe gülümsemiş.

Böylece ormanın küçük sakinleri, gerçek adaletin terazisinin sadece akılla değil, kalple de tartıldığını öğrenmişler.