Küçük Tavşan'ın Selamı

Yumuşacık tüylü, pembe burunlu küçük bir tavşan varmış. Adı Pıtırmış. Pıtır, annesiyle birlikte kokulu papatyaların arasında, yosun kaplı bir taşın altındaki minik yuvada yaşarmış. Her sabah güneş, uzun kulaklarına dokunup onu usulca uyandırırmış.

Yumuşacık tüylü, pembe burunlu küçük bir tavşan varmış. Adı Pıtırmış. Pıtır, annesiyle birlikte kokulu papatyaların arasında, yosun kaplı bir taşın altındaki minik yuvada yaşarmış. Her sabah güneş, uzun kulaklarına dokunup onu usulca uyandırırmış. Bir sabah annesi ona ılık bir öpücük kondurmuş ve 'Pıtırcığım,' demiş, 'artık büyüdün. Bugün seninle çayırda küçük bir yürüyüşe çıkalım. Ama unutma, yolda kimi görürsen gör, ona tatlı bir selam ver. Çünkü selam, yüreklerin kapısını açan minik bir anahtarmış.' Pıtır, kulaklarını dikip başını sallamış. Ama içinden 'Selam vermek de neymiş? Ben zıplamayı daha çok severim,' diye geçirmiş. Yine de annesinin elinden tutmuş ve papatyaların arasından hoplaya zıplaya yola koyulmuşlar. Havada bal kokusu, ayaklarının altında serin çimenler varmış.

Az gitmişler, uz gitmişler. Derken karşılarına yuvarlacık bir kirpi çıkmış. Kirpinin adı Diken'miş. Diken, sırtındaki minik elmayı taşımaya çalışıyor, biraz da yorgun görünüyormuş. Annesi Pıtır'a bakıp gülümsemiş. Pıtır, ne yapacağını bilememiş, başını öte yana çevirip hızlıca geçmek istemiş. Tam o sırada elma, Diken'in sırtından yuvarlanıvermiş. Küçük kirpi üzülmüş, gözleri dolmuş. Pıtır'ın içi cız etmiş. Annesinin sözleri kulağında çınlamış: 'Selam, yüreklerin kapısını açan minik bir anahtarmış.' Pıtır, cesaretini toplamış. Diken'e yaklaşmış, yumuşacık bir sesle 'Merhaba Diken, ben Pıtır. Elmanı birlikte taşıyalım mı?' demiş. Kirpinin küçük gözleri parlamış. 'Merhaba Pıtır! Çok sevinirim,' demiş. Birlikte elmayı yuvarlaya yuvarlaya kirpinin yuvasına götürmüşler. Diken, teşekkür olarak Pıtır'a tatlı bir ısırık ikram etmiş. Elma, güneş kadar tatlıymış. Yola devam ederken bu kez karşılarına ağır ağır süzülen bir salyangoz çıkmış. Sırtındaki sedef rengi evi, sabah çiyiyle ışıldıyormuş. Pıtır bu kez beklememiş. 'Merhaba salyangoz kardeş, günün aydın olsun!' demiş. Salyangoz, boynuzcuklarını uzatıp gülümsemiş. 'Merhaba küçük tavşan, iyi ki selam verdin. Bütün sabah kimseyle konuşmamıştım, içim ısındı,' demiş.

Pıtır'ın kalbi, tıpkı ılık süt içmiş gibi yumuşacık olmuş. Meğer selam vermek zıplamaktan bile güzelmiş. Yolun sonunda gümüş bir dereye varmışlar. Derenin kenarında bir yavru kuş, kanadını hafifçe yere değdirmiş halde duruyormuş. Uçmaya utanıyormuş. Pıtır, yumuşacık patisiyle yaklaşmış. 'Merhaba minik kuş, ben Pıtır. Korkma, ben de yeni öğreniyorum güzel şeyleri,' demiş. Kuşcağız cıvıldamış, cesaret bulmuş ve küçük kanatlarını çırpıp bir dala konmuş. Yukarıdan Pıtır'a 'Teşekkür ederim!' diye ötmüş. Güneş yavaşça pembeleşmiş, gökyüzü uyku vaktinin geldiğini fısıldamış. Anne tavşan, Pıtır'ın minik patisini tutmuş. 'Gördün mü yavrum,' demiş, 'nezaket, hiç ağırlığı olmayan ama her yeri aydınlatan bir ışıkmış.' Pıtır, uzun kulaklarını annesinin omzuna yaslamış.

O günden sonra Pıtır, karşılaştığı her canlıya küçük bir 'merhaba' fısıldamayı öğrenmiş. Çünkü anlamış ki, tatlı bir selam, en soğuk yüreği bile ısıtan sihirli bir battaniyeymiş. Ve kokulu papatyaların arasındaki minik yuvada, hepsi mışıl mışıl uyumuşlar.