Uyuyan Küçük Ejder

Bir varmış, bir yokmuş. Çok uzaklarda, bulutların yere değdiği yumuşacık bir tepenin ardında, içi pamuk gibi sisle dolu küçük bir vadi varmış. Bu vadinin tam ortasında, üstü yosunlarla kaplı, yuvarlak mı yuvarlak bir taş dururmuş. Ama bu taş, sıradan bir taş değilmiş; çünkü her sabah güneş doğduğunda hafifçe 'puf' diye nefes alırmış.

Bir varmış, bir yokmuş. Çok uzaklarda, bulutların yere değdiği yumuşacık bir tepenin ardında, içi pamuk gibi sisle dolu küçük bir vadi varmış. Bu vadinin tam ortasında, üstü yosunlarla kaplı, yuvarlak mı yuvarlak bir taş dururmuş. Ama bu taş, sıradan bir taş değilmiş; çünkü her sabah güneş doğduğunda hafifçe 'puf' diye nefes alır, üzerinden ılık bir buhar yükselirmiş. Vadide yaşayan minik hayvanlar bu taşı çok merak edermiş. Tombul bir tavşan varmış, adı Pıt Pıt'mış. Uzun kulaklı, pembe burunlu, hep meraklı bir tavşanmış. Bir de küçük bir baykuş varmış, adı Tüy Tüy'müş. Tüyleri kar gibi beyaz, gözleri kocaman ve uykuluymuş. Bir de minicik bir kirpi varmış, adı Top Top'muş. Yuvarlandığı zaman tıpkı bir simit gibi olurmuş. Üç arkadaş her sabah yosunlu taşın etrafında toplanır, kulaklarını dayar, içeriden gelen o yumuşacık 'puf' sesini dinlerlermiş. 'Acaba içinde ne var?' diye fısıldarmış Pıt Pıt. 'Belki ılık bir çorba kaynıyordur,' demiş Top Top, küçük burnunu çekerek. 'Belki de bir bulut uyuyordur,' demiş Tüy Tüy, gözlerini kırpıştırarak. Ama hiçbiri taşa dokunmaya cesaret edemezmiş, çünkü taşın etrafı öyle bir huzurla sarılıymış ki, bozmak istemezlermiş.

Günlerden bir gün, vadiye ince ince bir yağmur düşmüş. Yağmur damlaları yosunların üzerine 'tıp tıp' diye konmuş, papatyalar başlarını eğmiş, çimenler yıkanmış. Ama o sabah, yosunlu taştan o tanıdık 'puf' sesi gelmemiş. Pıt Pıt kulağını dayamış, hiçbir şey duymamış. Top Top minik patisini taşa değdirmiş, taş eskisi kadar ılık değilmiş. Tüy Tüy ise kocaman gözlerini iyice açmış ve 'Bir şeyler değişmiş,' demiş. Üç arkadaş endişelenmiş. Acaba taşın içindeki gizem üşümüş müymüş? Acaba uykusu mu kaçmış? Yoksa gücenmiş miymiş? Pıt Pıt önce 'Hadi gidip bakalım,' demiş ama Tüy Tüy hemen kanatlarını çırpmış. 'Dur,' demiş usulca, 'önce düşünmeliyiz. İçeride uyuyan kimse varsa, onu korkutmadan uyandırmalıyız.' Üç arkadaş başlarını birleştirip uzun uzun düşünmüşler. Top Top, 'Ben en yumuşak yaprağı getireyim, üstünü örtelim,' demiş. Hemen yuvarlanıp gitmiş, kocaman bir mantar yaprağı bulup ağzında sürükleye sürükleye geri dönmüş. Yaprağı taşın üzerine örtmüşler. Pıt Pıt, 'Ben de en tatlı yoncayı getireyim, kokusu içeri sızsın,' demiş. Pıtır pıtır koşup üç yapraklı bir yonca getirmiş, taşın yanına usulca koymuş. Tüy Tüy ise, 'Ben de en güzel ninnimi söyleyeyim,' demiş ve kanatlarını açıp yumuşacık bir sesle mırıldanmaya başlamış. Ninninin sesi vadide dolaşmış, sis tabakası incelmiş, papatyalar başlarını kaldırmış. Tam o sırada yosunlu taşın ortasından ince bir çatlak belirmiş. Üç arkadaş bir adım geri çekilmiş, ama korkmamışlar; çünkü çatlaktan kötü bir şey değil, ılık ve pırıl pırıl bir ışık sızmış. Sanki taşın içinde küçücük bir güneş varmış da uyanmak istemiş gibi. Çatlak yavaş yavaş büyümüş. Önce minik bir burun çıkmış dışarı. Sonra iki tane uykulu, yeşil göz. Sonra da pamuk gibi yumuşak, açık yeşil pullarla kaplı küçücük bir baş. Meğer o yosunlu taş, bir taş değil, bir yumurtaymış! İçinden de avuç içi kadar küçük, utangaç mı utangaç bir ejder yavrusu çıkmış. Burnundan 'puf' diye küçük bir buhar üflemiş ve etrafına korkulu korkulu bakınmış. Küçük ejder, üç arkadaşı görünce başını tekrar yumurtanın içine sokmuş. Çünkü dünya ona çok büyük, çok yeni gelmiş. Pıt Pıt hemen anlamış. Yumuşacık bir sesle, 'Korkma minik dost,' demiş. 'Biz seni uzun zamandır bekliyorduk.' Top Top dikenlerini iyice içeri çekmiş, en yuvarlak haline gelmiş ki ürkütücü görünmesin. Tüy Tüy de ninnisini söylemeye devam etmiş. Küçük ejder usulca başını tekrar çıkarmış. Önce Top Top'un getirdiği yoncayı koklamış, hoşuna gitmiş. Sonra Pıt Pıt'ın uzattığı patiyi kendi minik patisiyle yoklamış, gülümsemiş. En sonunda Tüy Tüy'ün ninnisini dinlerken gözleri ışıl ışıl parlamış.

Üç arkadaş minik ejderi yumurtasından usulca, hiç acele etmeden çıkarmışlar. Onu sımsıkı sarmamışlar, fazla dokunmamışlar; sadece yanında durmuşlar. Çünkü Tüy Tüy'ün dediği gibi, bazı dostluklar fısıltıyla başlarmış. Küçük ejder ilk adımını atınca patileri titremiş, ama Pıt Pıt'ın yumuşak tüylerine yaslanınca kendini güvende hissetmiş. O gün vadide ne tatlı bir telaş başlamış. Top Top en yumuşak yosunlardan minik bir yatak hazırlamış. Pıt Pıt vadinin en tatlı çiy damlalarını bir çiçek yaprağında toplayıp getirmiş. Tüy Tüy ise küçük ejderin başının üzerinde uçarak ona gökyüzünü, bulutları, uzaktaki tepeleri göstermiş. Küçük ejder, ağzını ilk kez açtığında çok ince bir sesle 'puf' demiş. Tıpkı yumurtanın içindeyken çıkardığı ses gibi. Üç arkadaş gülmüş, küçük ejder de gülmüş. Meğer onun adı da bu sesle aynıymış: Puf. Küçük ejder gözlerini tamamen açtığında, etrafındaki bütün dostlarını görmüş ve yüreği sımsıcak olmuş. Meğer gizemlerin en güzeli, sevilerek uyandırılmakmış. O günden sonra vadide kimse yalnız uyanmamış, kimse korkmamış. Herkes birbirinin nefesini dinlemiş, herkes birbirine 'günaydın' demiş. Onlar ermiş muradına, biz çıkalım yumuşacık yastığına.

Küçük ejder gözlerini tamamen açtığında, etrafındaki bütün dostlarını görmüş ve yüreği sımsıcak olmuş. Meğer gizemlerin en güzeli, sevilerek uyandırılmakmış. O günden sonra vadide kimse yalnız uyanmamış, kimse korkmamış. Herkes birbirinin nefesini dinlemiş, herkes birbirine 'günaydın' demiş. Onlar ermiş muradına, biz çıkalım yumuşacık yastığına.