Eren Alp, Deren Gökşin ve Paylaşmanın Neşesi

Bir varmış, bir yokmuş. Uzak diyarların birinde değil, tam da yanı başımızdaki şirin bir evde yaşayan Eren Alp ve Deren Gökşin adında iki kardeş varmış. Eren Alp kocaman gülümsemesi ve yaramazlık dolu gözleriyle her yeri aydınlatırken, Deren Gökşin nazik kalbi ve hayalperest ruhuyla herkesi kendine hayran bırakırmış. Bu iki kardeşin en sevdikleri şeyler ne miydi? Elbette ki oyun oynamak ve en yakın arkadaşları olan oyuncaklarıyla vakit geçirmek!

Eren Alp'in kadife tüylü, pofuduk kuyruklu, kahverengi benekli bir oyuncak köpeği vardı. Adı da Pamuk'tu. Pamuk, Eren Alp nereye gitse peşinden gelir, onunla uyur, onunla uyanırdı. Deren Gökşin'in ise uzun kulaklı, pembe burunlu, beyaz mı beyaz bir oyuncak tavşanı vardı. Adı da Bay Pofuduk'tu. Bay Pofuduk da Deren Gökşin'in ayrılmaz bir parçasıydı. Her ikisi de oyuncaklarını çok sever, onlarla saatlerce konuşur, oyunlar oynarlardı.

Bir akşam, hava kararmaya, yıldızlar gökyüzünde parlamaya başlayınca, Eren Alp ve Deren Gökşin odalarında oyun oynuyorlardı. Eren Alp, Pamuk'u bir kahraman gibi uçururken, Deren Gökşin de Bay Pofuduk'a minik bir elbise dikmeye çalışıyordu. Birden Eren Alp'in gözü Deren Gökşin'in elindeki Bay Pofuduk'a takıldı. "Aaa, Bay Pofuduk ne kadar da yumuşak görünüyor! Ben de onunla oynamak istiyorum," dedi. Deren Gökşin de hemen karşılık verdi: "Ama ben de Pamuk'un ne kadar sevimli olduğunu merak ediyordum. Acaba o da benimle oyun oynar mıydı?"

İşte tam bu noktada küçük bir karışıklık başladı. Eren Alp Bay Pofuduk'u almak için uzanırken, Deren Gökşin de Pamuk'a doğru atıldı. Her ikisi de kendi oyuncaklarını başkasının almasını istemiyordu. "Hayır, Bay Pofuduk benim!" diye Deren Gökşin hafifçe sesini yükseltti. "Ama Pamuk da benim!" diye karşılık verdi Eren Alp. İki kardeşin yüzündeki gülümseme yerini küçük bir asık surat ifadesine bırakmıştı bile.

Tam o sırada anneleri odanın kapısından içeri girdi. Onların durumunu hemen anladı. "Canım çocuklarım," dedi nazikçe, "oyuncaklarımızı paylaşmak, oyunlarımızı daha da güzelleştirir. Unutmayın, kardeşlik demek, sahip olduklarımızı sevgiyle paylaşmak demektir. Hem Pamuk hem de Bay Pofuduk, ikinizin de oyun arkadaşı olabilirler."

Annesinin sözleri, Eren Alp ve Deren Gökşin'in kalplerini ısıttı. Birbirlerine baktılar. Eren Alp, Bay Pofuduk'un ne kadar sevimli olduğunu, Deren Gökşin de Pamuk'un ne kadar neşeli bir oyuncak olduğunu düşündü. "Haklısın anne," dedi Deren Gökşin. Eren Alp de başını salladı. "Benimle Bay Pofuduk'la oynamak ister misin Deren?" diye sordu Eren Alp. Deren Gökşin'in gözleri parladı. "Ben de sana Pamuk'u vereyim mi o zaman?" dedi. Böylece, küçük bir tartışma yerini kocaman bir gülümsemeye ve sıcacık bir paylaşıma bıraktı.

O akşam, Eren Alp Bay Pofuduk ile, Deren Gökşin ise Pamuk ile oynadı. Onlar sadece oyuncaklarını değil, aynı zamanda hayallerini ve neşelerini de paylaştılar. Birlikte kurdukları oyunlar o kadar eğlenceliydi ki, zamanın nasıl geçtiğini anlamadılar. Bay Pofuduk uzayda bir astronot oldu, Pamuk ise onu kurtaran süper kahraman. Oyunları bittiğinde, her ikisi de oyuncaklarını nazikçe geri verdiler ve birbirlerine sarıldılar. Anladılar ki, en değerli oyuncakları bile kardeşlikleri kadar önemli değildi. Paylaşmak, aslında sevgiyi çoğaltmaktı.

Odalarına gece lambasının loş ışığı vurduğunda, Eren Alp ve Deren Gökşin yataklarına uzandılar. Pamuk, Eren Alp'in kolunun altında mışıl mışıl uyurken, Bay Pofuduk da Deren Gökşin'in başucundaydı. İki kardeş, gözlerini kapattılar. Kalpleri sevgiyle doluydu. Kardeşliğin ve paylaşmanın ne kadar güzel bir duygu olduğunu bir kez daha anlamışlardı. Tatlı rüyalar görerek uykuya daldılar. İşte böylece, Eren Alp ve Deren Gökşin'in odasında o gece, sadece oyuncaklar değil, aynı zamanda kocaman bir kardeşlik ve paylaşma ruhu da huzur içinde uyudu.