Güneşli bir sabah, Gökçe uyanır uyanmaz yatağının kenarında kuyruk sallayan en yakın dostu Tony'yi gördü. Tony, kocaman kahverengi gözleriyle Gökçe'ye "Günaydın!" der gibi bakıyordu. Gökçe, Tony'yi okşadı ve ikisi de bahçeye fırladı. Bahçe onların oyun alanıydı. Koşar, zıplar, bazen bir kelebeğin peşinden giderlerdi. Gökçe, Tony'yi çok severdi ve Tony de Gökçe'ye delicesine bağlıydı.
Bugün Gökçe'nin elinde yepyeni, ışıl ışıl kırmızı bir top vardı. Bu topu dün doğum gününde hediye almıştı ve onunla oynamak için sabırsızlanıyordu. "Hadi Tony, topumla oynayalım!" dedi. Ama Gökçe topu kendi başına sektirmek, kendi başına atmak istiyordu. Tony hevesle topa doğru atıldı, topu yakalamak için zıpladı ama Gökçe topu hemen geri aldı. "Hayır Tony, bu benim yeni topum, önce ben oynayacağım!" dedi. Tony'nin kulakları düştü, sevinci bir anda kayboldu. Oturup Gökçe'nin topu sektirmesini izlemeye başladı, gözlerinde küçük bir hüzün vardı.
Gökçe topu sektirirken Tony'nin yüzündeki ifadeyi fark etti. Tony'nin üzgün olduğunu gördü. İçinde bir sızı hissetti. Ne kadar da bencilce davranmıştı! Tony onun en iyi dostuydu, her zaman onunla oyun oynamak isterdi. Paylaşmak, her şeyi daha eğlenceli yapmaz mıydı? Birden aklına annesinin "Sevgi paylaştıkça çoğalır, arkadaşlıklar da öyle güçlenir," sözleri geldi.
Gökçe hemen topu Tony'ye doğru attı. "Al bakalım Tony!" diye bağırdı neşeyle. Tony'nin gözleri parladı, topu havada yakaladı ve koşarak Gökçe'ye geri getirdi. Gökçe topu tekrar attı, Tony yine yakaladı. Koştular, zıpladılar, kahkahalarla güldüler. Topu birbirlerine atmaktan, Tony'nin ustaca topu yakalamasından o kadar keyif aldılar ki, zamanın nasıl geçtiğini anlamadılar. Artık top "onların" topuydu.
Oyun bittikten sonra Gökçe'nin elinde bir de lezzetli kurabiye vardı. Tony'nin de kurabiyeden istediğini biliyordu. Kurabiyeyi tam yemeye hazırlanırken, durdu. Tony'ye baktı. Kurabiyeyi ikiye böldü, yarısını Tony'ye verdi. Tony sevinçle kurabiyeyi yedi ve Gökçe'nin elini yaladı. O an, Gökçe hayatındaki en değerli derslerden birini öğrendi. Sevgi, dostluk ve paylaşmak, insanı ve hayvanları birbirine ne kadar da bağlıyordu.
Güneş batarken, Gökçe ve Tony yorgun ama mutlu bir şekilde evlerine döndüler. Gökçe, Tony'ye sarıldı. "Sen benim en iyi dostumsun Tony. Seninle her şeyi paylaşmak harika!" dedi. Tony de karşılık olarak Gökçe'nin yanağını yaladı. O gün sadece bir topu değil, kalplerindeki sevgiyi de paylaşmışlardı. Ve bu paylaşım, ikisinin de kalbini sıcacık yapmıştı.
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
