Akoş'un Neşeli İyilik Maceraları

Bir varmış, bir yokmuş. Gökkuşağı renklerinde, pırıl pırıl bir evde, minicik kalbi kocaman Akoş yaşarmış. Akoş, her sabah penceresini açar, güneşe "Günaydın!" dermiş. O kadar neşeliymiş ki, kahkahaları evin her yerinde yankılanırmış.

Bir gün Akoş, bahçede oynarken, minik bir serçe görmüş. Serçenin kanadı biraz yere düşmüş gibi duruyormuş, sanki üzgünmüş. Akoş'un kalbi pır pır etmiş. "Serçe neden üzgün?" diye düşünmüş. Hemen annesinin yanına koşmuş. Annesi, "Belki de acıkmıştır, Akoş'cum" demiş. Akoş, minik elleriyle kuş yemliğine biraz yiyecek koymuş. Serçe hemen gelip yemiş. Karnı doyan serçe, cıvıl cıvıl şarkı söylemiş, kanatlarını çırpmış. Akoş da serçenin mutluluğuyla çok sevinmiş. İçinde sıcacık bir his oluşmuş.

Akoş, bahçede gezmeye devam etmiş. Çiçeklerin yanından geçerken, pembe bir çiçeğin yapraklarının biraz solgun olduğunu görmüş. Sanki su içmek istiyormuş ama söyleyemiyormuş. Akoş, koşmuş, minik sulama kabını almış ve çiçeğe suyunu vermiş. Çiçek, suyu içince hemen canlanmış, yaprakları dikleşmiş ve daha da güzel kokmuş. Akoş, çiçeğin mutlu olduğunu görünce yine çok neşelenmiş. "İyilik yapmak ne kadar da güzel!" diye mırıldanmış.

Evde, oyun odasında, Akoş'un en sevdiği oyuncak treni raydan çıkmış duruyormuş. Trenin vagonları dağınıkmış, sanki üzgün bir trenmiş. Akoş, hemen trenin yanına gitmiş. Minik parmaklarıyla vagonları tek tek yerine takmış, treni raylara oturtmuş. Şimdi tren tekrar yolculuk yapmaya hazırmış! Vıdı vıdı vıdı diye sesler çıkararak yol almış. Akoş, trenin de mutlu olduğunu görünce gülücükler saçmış.

Akoş, o gün minik serçeyi, pembe çiçeği ve oyuncak trenini mutlu etmişti. Anlamıştı ki, etrafındaki her şeye iyilik yapmak, onların yüzünü güldürmek, kendisinin de kalbini neşeyle dolduruyordu. Akoş, böylece minik kalbiyle kocaman bir "İyilik Kahramanı" olmuştu. O günden sonra her gün yeni bir iyilik yapmak için etrafına dikkatle bakar, kimin yardıma ihtiyacı olduğunu bulur, minicik elleriyle kocaman mutluluklar dağıtırdı. İşte böyle, Akoş'un neşeli iyilik maceraları hiç bitmezmiş, çünkü iyilik yapmak en güzel eğlenceymiş!