Buz Prensesi Nisa ve Minik Patili Dostları

Bir zamanlar, pırıl pırıl parlayan, bembeyaz bir buzdan şatoda, kalbi kocaman sevgi dolu bir prenses yaşarmış. Adı Nisa'ymış. Nisa Prenses, neşeli kahkahaları ve yardımsever ruhuyla tanınırmış. Buzdan şatosu soğuk olsa da, Nisa'nın içi hep sıcacıkmış. En çok da şatosunun her köşesinde neşeyle dolaşan, yumuşacık tüylü, birbirinden sevimli kedilerini çok severmiş. Onların her biri Nisa'nın en yakın dostlarıymış. Kimi pencerelerde güneşlenir, kimi Nisa'nın eteklerine sürtünerek mırıl mırıl sesler çıkarırmış.

Nisa Prenses, her sabah uyandığında ilk işi şatodaki kedilerin mama kaplarını doldurmak olurmuş. Sonra onlarla bahçede saklambaç oynar, minik patileriyle yuvarlanan kar toplarını kovalarlarmış. Bir gün, buzdan şatonun eteklerindeki nehir, beklenmedik bir şekilde hızla akmaya başlamış. Nehirdeki köprü de zayıflamış, neredeyse yıkılacak gibi duruyormuş. Köprü yıkılırsa, şatonun diğer tarafında yaşayan köylüler, pazara gidip alışveriş yapamayacak, hatta hastalananlar doktora ulaşamayacakmış. Nisa Prenses bu duruma çok üzülmüş. Gözlerinden boncuk boncuk yaşlar süzülmeye başlamış. "Ne yapmalıyım şimdi?" diye mırıldanmış.

Tam o sırada, en yaşlı ve en bilge kedi olan Pamuk, Nisa'nın kucağına zıplamış, miyavlayarak onu teselli etmeye çalışmış. Diğer kediler de Nisa'nın etrafına toplanmış, merakla ona bakıyorlarmış. Nisa, kedilerin bakışlarından bir fikir gelmiş. "Belki hepimiz bir araya gelirsek bir çözüm bulabiliriz!" diye düşünmüş. Hemen şatonun içinde dolaşan diğer kedileri de çağırmış. Kocaman bir kedi meclisi toplanmış. Nisa, onlara durumu anlatmış. "Köprüyü tamir etmemiz gerekiyor ama bu çok zor bir iş. Ben tek başıma yapamam," demiş.

Pamuk, "Miyav!" diyerek öne atılmış. Sanki "Biz buradayız!" demek istiyormuş. Diğer kediler de farklı sesler çıkararak Pamuk'u desteklemişler. Nisa'nın yüzüne kocaman bir gülümseme yayılmış. "Harika! O zaman işe koyulalım!" demiş. Nisa, buzdan şatonun depolarından sağlam ipler ve tahtalar getirmiş. Kediler de küçük pençeleri ve keskin dişleriyle Nisa'ya yardım etmeye başlamışlar. Kimi ipleri taşımış, kimi tahtaları küçük parçalara ayırmış, kimi de Nisa'nın attığı malzemeleri düzeltmek için yerlerinde bekleyerek ona yardımcı olmuş. En küçük kedi olan Boncuk bile, yere düşen bir ip parçasını alıp Nisa'ya getirmiş.

Zorlu bir çalışma olmuş. Nisa terlerken, kediler de etrafında dört dönmüş. Birbirlerine yardım ettikleri için işleri çok daha hızlı ilerlemiş. Nisa, büyük bir tahta parçasını yerine oturtmaya çalışırken zorlanınca, Pamuk ve Kara isimli iki güçlü kedi, tahtanın diğer ucunu patileriyle itmeye çalışmışlar. Nisa'nın onlara gülümseyerek "Teşekkür ederim, minik yardımcılarım!" demesiyle kedilerin kuyrukları sevinçle sallanmış.

Güneş batarken, zayıf köprü artık çok daha sağlam görünüyormuş. Nisa Prenses ve minik patili dostları, yardımlaşarak imkansız gibi görünen bir işi başarmışlardı. Köy halkı, ertesi sabah köprünün sağlam olduğunu görünce çok sevinmiş. Nisa Prenses'i ve yardımsever kedilerini alkışlamışlar. Nisa, o gün bir kez daha anlamış ki, ne kadar zor olursa olsun, birlikte çalışınca her şey mümkünmüş. Ve en önemlisi, yardımlaşmak hem kalpleri ısıtır hem de en zorlu işleri bile kolaylaştırırmış. Nisa ve kedileri, buzdan şatolarında sonsuza dek mutlu ve yardımsever bir şekilde yaşamışlar.