Gökyüzünün en yumuşak, en pamuk bulutlarının üzerinde, kocaman kalpli ama biraz da sakar bir dev yaşarmış. Adı Buzo'ymuş. Buzo, o kadar büyükmüş ki, ayakları bulutların üzerinde yürürken bazen yıldızlara takılırmış. Gözleri masmavi, gülüşü güneşe benziyormuş. Buzo, bulutların arasında hoplarken, bir gün küçük bir kaygan bulutun üzerine basıvermiş ve "Vay canına!" diye kocaman bir sesle kaymaya başlamış! Aşağı, daha aşağı, taa aşağılara doğru süzülmüş, süzülmüş...
Sonunda, yemyeşil ağaçların, rengarenk çiçeklerin ve minicik evlerin olduğu şirin bir köyün hemen yanındaki bir yamaca "Puf!" diye konmuş. Köylüler, o an bahçelerinde çiçek ekiyor, oyunlar oynuyorlarmış. Birden gökten kocaman bir gölge düşmüş ve Buzo, kocaman ayaklarıyla yere inmiş. İlk başta, minik köylüler çok şaşırmış, hatta bazıları biraz korkmuş. Ama Buzo'nun koca gözlerinden damlayan kocaman bir gözyaşı görmüşler. Buzo'nun bir ayağı biraz incinmiş gibi duruyormuş ve bulutlara geri dönemediği için çok üzgünmüş.
Köyün en cesur çocuğu, adı Can olan minik bir kahraman, "Hey dev dostum! Neden ağlıyorsun?" diye seslenmiş. Buzo, şaşkınlıkla Can'a bakmış ve kekeleyerek "Ben... ben geri dönemiyorum. Ayağım ağrıyor ve bulutlar çok yukarıda kaldı," demiş. Can, hemen köydeki diğer çocukları ve büyükleri toplamış. "Buzo dev dostumuz, yardıma ihtiyacı var!" diye bağırmış. Köylüler, Buzo'nun iyi kalpli olduğunu anlamışlar. Hiç düşünmeden, herkes el ele vermiş. Kimi Buzo'ya en taze meyvelerden getirmiş, kimi devasa ayağına sarılabilecek kadar büyük yapraklardan yara bandı yapmış. Köyün en yaşlı bilgesi, nenesinin özel bitkilerinden bir merhem hazırlamış ve Buzo'nun incinmiş ayağına sürmüşler.
Buzo, minik köylülerin bu iyiliğine çok şaşırmış ve o kadar mutlu olmuş ki, koca kalbi pır pır atmaya başlamış. Birkaç gün içinde, Buzo'nun ayağı iyileşmeye başlamış. Ama Buzo hala bulutlara geri nasıl döneceğini düşünüyormuş. Köylüler, Buzo'nun bu sıkıntısını da çözmeye karar vermişler. Köyün en uzun ağacına kocaman, güçlü ip merdivenler yapmışlar. Herkes birbirine yardım ederek, merdivenleri yukarıya doğru uzatmış. Buzo, yavaşça merdivenlere tırmanmaya başlamış. Her adımda köylüler onu alkışlamış, neşeli şarkılar söylemişler. Buzo, nihayet bulutlara ulaşmış ve geriye dönüp minik dostlarına kocaman bir el sallamış.
Buzo, iyileşip bulutlara geri döndüğünde, köydeki herkese sürpriz bir hediye bırakmış: Gökyüzünden topladığı pırıl pırıl yıldız tozlarından oluşan bir poşet! Köyün çiçekleri o günden sonra daha parlak, meyveleri daha tatlı olmuş. Köylüler, Buzo'nun iyiliği sayesinde hem çok mutlu olmuşlar hem de bir devle arkadaş olmanın ne kadar harika olduğunu öğrenmişler. Unutmayın çocuklar, iyilik her zaman iyiliği getirir ve kalplerimizde kocaman bir mutluluk yaratır. Buzo dev de bunu en iyi bilenlerden biriymiş!
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
