Demir, küçük ve cesur bir Ankylosaurus'tu. Sırtındaki kemikli plakalar güneş altında parıldıyor, güçlü kuyruğu ise her adımında yere vuruyordu. Demir, diğer Ankylosauruslardan biraz farklıydı; o, maceraperestti ve her zaman yeni şeyler öğrenmeyi severdi. En sevdiği şey ise büyükannesinin yaptığı lezzetli köftelerdi. Büyükannesi, her köftesiyle ona dünyanın farklı yerlerinden bahsederdi; uçsuz bucaksız okyanuslardan, devasa ağaçlardan oluşan ormanlardan, hatta gökyüzünde uçan Pterodactyllerden.
Bir gün, Demir büyükannesinin yaptığı kocaman bir tepsi köfteyle oynamaya başladı. Her köfteye bir dinozorun adını vermişti; 'Bu Triceratops köftesi', 'Bu Stegosaurus köftesi' diye... O kadar dalmıştı ki, bir anda rüzgar esti ve köftelerin yarısı uçup gitti! Demir şaşkına döndü. En sevdiği köfteleri, büyükannesinin özenle yaptığı köfteler, kaybolmuştu!
'Aman Tanrım!' diye bağırdı Demir. 'Ne yapacağım şimdi?' Hemen büyükannesini aradı ama büyükannesi uzaktaki bir vadide bitki topluyordu. Demir cesur bir dinozordu, korkuya kapılmadı. 'Ben bu köfteleri bulacağım!' diye karar verdi.
Demir, kayıp köfteleri bulmak için yola koyuldu. İlk durağı, gürültülü ve kalabalık bir Brachiosaurus sürüsünün otladığı geniş bir ova oldu. Brachiosauruslar, uzun boyunlarını sallayarak yaprakları yiyordu. Demir, onlara köfteleri sordu ama Brachiosauruslar sadece yaprak yemek ile ilgileniyorlardı; 'Biz sadece yaprak yeriz, küçük Ankylosaurus' dediler.
Sonra, gizemli ve karanlık bir ormana girdi. Burada ürkütücü Allosauruslar yaşıyordu. Demir, ürkütücü seslerine rağmen cesaretini toplayarak onlara köfteleri sordu. Allosauruslar, dişlerini göstererek 'Biz et yeriz, küçük Ankylosaurus' diye karşılık verdiler. Demir, biraz korkmuştu ama pes etmedi.
Ormanın derinliklerinde, şirin ve sevimli bir Parasaurolophus sürüsüyle karşılaştı. Parasaurolophuslar, renkli tepeleriyle güzel görünüyorlardı. Demir onlara köftelerini anlattı. Parasaurolophuslar, yardımsever dinozorlardı; bir an için kafa salladılar, daha sonra 'Bizim gördüğümüz köftelerden birini orada gördük, o dere yatağının yakınlarında', diyerek onu bir dere yatağına yönlendirdiler.
Dere yatağına vardığında, birkaç köftesinin çamurla kaplı halde durduğunu gördü. Sevinçle köfteleri topladı. Tam o sırada, gökyüzünden bir Pterodactyl geçti. Pterodactyl, pençelerinde bir köfte tutuyordu! Demir, hızlıca Pterodactylin peşinden koştu. Uzun bir kovalamacadan sonra, Pterodactyl'den köfteyi almayı başardı.
Demir, topladığı tüm köftelerle eve döndü. Büyükannesi onu görünce çok sevindi. Demir, yaşadığı maceraları heyecanla anlattı. Büyükannesi, Demir'in cesaretinden ve yardımseverliğinden çok etkilendi. 'Güzel torunum, sana öğreteceğim en önemli şey budur: cesaret ve yardımseverlik, dünyanın en büyük hazineleridir' dedi büyükannesi.
O akşam, Demir ve büyükannesi topladıkları köfteleri birlikte yediler. Her lokmada, Demir yeni bir arkadaşının ve yeni bir maceranın tadını çıkarıyordu. Demir, o günden sonra daha çok maceralara atıldı ama her zaman hatırladı ki, cesaret ve yardımseverlik, en büyük hazinelerdir, tıpkı büyükannesinin yaptığı lezzetli köfteler gibi.
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
