Bir zamanlar, gözleri yıldızlara sevdalı, 9 yaşında Elif adında pırıl pırıl bir kız yaşarmış. Her gece penceresinden gökyüzünü seyreder, sayısız ışıklı noktacığın gizemli dansını izlermiş. Elif’in en büyük hayali, yıldızlardan biriyle tanışmak, onunla arkadaş olmakmış.
Bir gece, gökyüzü her zamankinden daha parlak ve canlıymış. Tam Elif rüyalar alemine dalmak üzereyken, odasına yumuşak, tatlı bir parıltı süzülmüş. Sanki küçük bir kar tanesi gibi, bembeyaz tül perdelerin arasından geçip, Elif’in yatağının kenarına konmuş. Bu, gökyüzünden düşen ufacık, ışıl ışıl bir yıldızmış! Yıldız biraz şaşkın, biraz da meraklı görünüyormuş. Elif, gözlerini açtığında karşısındaki bu mucizeye inanamamış. Minik yıldız, korkutucu değil, aksine çok sevimli ve sıcacık bir ışık yayıyormuş. Elif onu avucuna almış ve "Sen ne kadar tatlı bir şeysin!" diye fısıldamış. Yıldız, sevinçle parlayıp ışığını artırarak ona cevap vermiş. Elif ona "Parıltı" adını takmış.
Parıltı ile Elif çok geçmeden en iyi arkadaş olmuşlar. Parıltı, Elif’in odasında uçuşur, oyuncaklarına sihirli pırıltılar saçar, geceleri Elif’e en güzel rüyaları fısıldarmış. Elif, Parıltı’ya dünyayı anlatır, çiçekleri, kelebekleri, denizi tarif edermiş. Birlikte geçirdikleri her an, macera ve sevinç doluymuş. Ama günler geçtikçe, Parıltı’nın ışığı biraz solgunlaşmaya başlamış. Elif, arkadaşının gökyüzünü özlediğini hissetmiş. Parıltı, ışığını kısarak ve hafifçe titreyerek ona gökyüzündeki arkadaşlarını ne kadar çok özlediğini anlatmaya çalışmış. Elif’in içi burkulsa da, Parıltı’nın ait olduğu yere dönmesi gerektiğini anlamış.
Bir akşam, pencerenin kenarında otururlarken, Elif, Parıltı’ya dönmüş ve "Gitmelisin, değil mi?" diye sormuş. Parıltı, üzgün ama kararlı bir şekilde daha güçlü parlamış. Sonra Elif’e, ışığıyla bir söz fısıldamış: "Ben gökyüzüne döndüğümde, hep aynı yerde kalacağım. Her gece sana göz kırpacağım ve yolunu kaybedenlere ışık olacağım. Söz veriyorum!" Elif de Parıltı’ya, "Ben de seni her zaman bulacağım ve seninle gurur duyacağım. Söz!" diye cevap vermiş. Elif, Parıltı’nın nazikçe göğe yükselmesine yardım etmiş. Sanki bir dilekle, sanki sevgiyle dolu bir fısıltıyla, Parıltı yavaşça pencereden süzülüp gökyüzüne doğru yol almış.
Parıltı, sözünü tutmuş. Gökyüzündeki en kuzey noktada, diğer tüm yıldızların arasında kendine sabit bir yer bulmuş. Ne kadar zaman geçerse geçsin, hep orada kalmış, hiç yerinden ayrılmamış. Geceleri denizciler, çöl gezginleri ve yolunu kaybetmiş herkes, Parıltı’nın parlak ışığına bakarak yönlerini bulmuşlar. Zamanla insanlar bu vefalı yıldıza "Kutup Yıldızı" adını vermişler. Elif, büyüdüğünde bile her gece gökyüzüne bakar, Kutup Yıldızı’nı görür ve kalbinde büyük bir sevinç hisseder, çünkü o yıldız, hem onun maceraperest dostuydu hem de verilen sözlerin ne kadar değerli ve önemli olduğunu hatırlatan bir efsaneydi. Parıltı, sözünü tutarak sadece Elif’in değil, tüm dünyanın kahramanı olmuştu.
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
