Çok uzaklarda, bembeyaz karların hiç erimediği, her yerin pırıl pırıl parladığı sihirli bir ülke varmış. Bu ülkenin kalbinde, küçük ama kocaman yürekli bir kız yaşarmış: Adı Hazal’mış. Hazal’ın saçları karlar gibi bembeyaz, yanakları ise soğuktan değil, neşeden pembe pembe olurmuş. Onu gören herkes, "İşte gerçek Karlar Kraliçesi Hazal!" dermiş, çünkü o, etrafındaki her şeye iyilik ve güzellik saçarmış. Hazal, bildiğimiz soğuk kraliçelere hiç benzemezmiş; onun kalbi sıcacık, gülümsemesi ise güneşi kıskandıracak kadar parlakmış.
Bir sabah, Hazal uyanmış ve penceresinden dışarı bakmış. Her yer pırıl pırıl karla kaplıymış. Ama bir köşede, küçücük bir serçe titreyerek duruyormuş. Serçenin minik kanatları donmak üzereymiş. Hazal hiç düşünmeden kalın giysilerini giymiş ve dışarı fırlamış. Minik serçeyi avuçlarının içine almış, sıcacık nefesiyle ısıtmış. Sonra ona birazcık ekmek kırıntısı vermiş. Serçe, Hazal’ın ellerinde ısınınca neşeyle cıvıldamaya başlamış ve gökyüzünde mutlu bir şekilde uçmuş.
Hazal sadece hayvanlara değil, doğaya da çok iyi davranırmış. Karların altında uyuyan ağaçların dallarına takılan buz sarkıtlarını incitmeden temizler, rüzgarın devirdiği küçük çalıları tekrar dikermiş. Hatta donmak üzere olan bir dereye, "Uykundan uyan, akmaya başla!" diye fısıldarmış sevgiyle. Ve sanki sihirli bir el değmiş gibi, dere usul usul çözülmeye başlar, şırıl şırıl akmaya devam edermiş.
Bir gün, Hazal karlı yolda yürürken, rengi solmuş, yaprakları büzüşmüş minicik bir çiçek görmüş. Kışın ortasında bu çiçeğin nasıl hayatta kaldığına şaşırmış. Onu oracıkta bırakmak istememiş. Küçük elleriyle karları nazikçe kazmış, çiçeğin etrafını temizlemiş. Sonra cebinden çıkardığı bir avuç tohumu çiçeğin yanına ekmiş ve "Sen yalnız değilsin, diğer çiçekler de sana arkadaş olacak" diye fısıldamış. Kendi hayal dünyasında, o tohumlar hemen filizlenmiş, rengarenk çiçekler açmış ve Karlar Kraliçesi Hazal'ın etrafını bir anda bahar bahçesine çevirmiş.
Hazal’ın iyilikleri, sihirli bir yankı gibi tüm ülkeye yayılmış. Onun sayesinde kışın soğuk yüzü bile daha tatlı hale gelmiş. İnsanlar Hazal’dan öğrenmişler ki, kalplerindeki iyilikle her yeri ısıtabilir, her şeye güzellik katabilirmişler. Hazal, Karlar Kraliçesi unvanını gerçekten hak ediyormuş, çünkü o, dünyayı sevgisiyle, iyiliğiyle ve güzelliğiyle daha yaşanılır bir yer yapıyormuş. İşte Hazal’ın dünyası böyle, sıcacık ve bembeyaz bir iyilik masalıymış.
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
