Bir zamanlar, yemyeşil tepelerin ve cıvıl cıvıl kuşların olduğu şirin bir şehirde, birbirinden sevimli altı araba yaşarmış. Bunlar Kırmızı Kıriş, Turuncu Turiş, Mor Moriş, Pembe Pembiş ve Yeşil Yeşiş'ti. Bir de onların en akıllı ve dikkatli arkadaşları vardı: Mavi Maviş, o bir polis arabasıydı! Kırmızı Kıriş, bu grubun lideriydi. Her zaman yeni oyunlar bulur, arkadaşlarını peşinden sürüklerdi. Arkadaşları onu çok sever ve ona saygı duyardı. Ama Kırmızı Kıriş'in bazen küçük bir yaramazlığı vardı: Trafik ışıklarının neden var olduğunu tam olarak anlamazdı. Ona göre, kırmızı ışıklar sadece eğlencelerini kesintiye uğratan sıkıcı şeylerdi.
Bir gün, güneş parıl parıl parlarken, Kırmızı Kıriş "Haydi arkadaşlar, bugün farklı bir oyun oynayalım!" diye bağırdı. Turuncu Turiş "Ne oyunu Kırmızı Kıriş?" diye merakla sordu. Kırmızı Kıriş göz kırptı ve "Kırmızı ışıklardan kaçma oyunu! Böylece hiç durmadan gezebiliriz!" dedi. Mor Moriş biraz tereddüt etti, "Ama Kırmızı Kıriş, annemiz ve babamız trafik kurallarına uymamız gerektiğini söylemişti." Pembe Pembiş de "Evet, kurallar güvenliğimiz içindir," diye ekledi. Yeşil Yeşiş ise "Belki de haklısındır Kırmızı Kıriş, daha hızlı varırız!" diyerek onu destekledi. Kırmızı Kıriş'in liderliğine güvenen diğerleri de bu fikri cazip buldu.
Ve macera başladı! İlk kırmızı ışıkta, Kırmızı Kıriş hızla geçti, peşinden Turuncu Turiş, Mor Moriş, Pembe Pembiş ve Yeşil Yeşiş de onu takip etti. "Yaşasın!" diye neşeyle bağırdılar. Birkaç ışık daha böyle geçtiler. Ama çok geçmeden bir kargaşa başladı. Bir kavşakta, Kırmızı Kıriş yine kırmızı ışıkta geçerken, başka yönden gelen bir otobüs aniden fren yapmak zorunda kaldı. Otobüsün içindeki yolcular şaşkınlıkla birbirine baktı. Kırmızı Kıriş ve arkadaşları az kalsın büyük bir kazaya neden oluyordu! Kalpleri hızla atmaya başladı, ne yapacaklarını bilemediler.
Tam o anda, siren sesiyle Mavi Maviş polis arabası yaklaştı. Mavi Maviş'in siren sesi onları hiç korkutmadı, çünkü Mavi Maviş her zaman güler yüzlü ve anlayışlıydı. "Merhaba çocuklar," dedi nazikçe. "Ne kadar da hızlıydınız! Ama az önce gördüğüm kadarıyla, kırmızı ışıkta geçerek kendinizi ve başkalarını tehlikeye attınız." Kırmızı Kıriş ve arkadaşları başlarını öne eğdi. Utanmışlardı.
Mavi Maviş, sevecen bir sesle konuşmaya devam etti: "Trafik ışıkları ve kurallar, bizler için var. Tıpkı oyunlardaki gibi. Oyun kuralları olmazsa, oyun oynanmaz. Trafik kuralları olmazsa da yollar güvenli olmaz. Kırmızı ışık 'Dur!' der, çünkü başka yönden gelen araçlar geçer. Yeşil ışık 'Geç!' der, çünkü yol güvenlidir. Sarı ışık ise 'Hazırlan!' demektir. Hepimiz birbirimize saygı duymalı ve kurallara uymalıyız ki yollarımız güvenli ve mutlu olsun. Düşünsenize, eğer herkes istediği gibi gitseydi, ne kadar karışıklık olurdu, değil mi? İşte bu kurallar, hepimizin birbirine olan sevgimizin ve saygımızın bir göstergesidir."
Kırmızı Kıriş, Mavi Maviş'i dikkatle dinledi. Arkadaşları da onun söylediklerine katıldı. Kırmızı Kıriş, "Haklısın Mavi Maviş," dedi. "Biz çok büyük bir hata yaptık. Sadece kendimizi değil, başkalarını da tehlikeye attık. Artık anladık. Kurallara uymak, hem bizi hem de diğer herkesi korumak demekmiş." Turuncu Turiş, Mor Moriş, Pembe Pembiş ve Yeşil Yeşiş de başlarını sallayarak onayladılar. Hep birlikte, Mavi Maviş'e söz verdiler: "Söz veriyoruz, artık her zaman trafik kurallarına uyacağız!"
Mavi Maviş gülümsedi. "İşte bu harika! Sizin gibi bilinçli arabaların olduğu bir şehir ne kadar da güzel olur!" O günden sonra, Kırmızı Kıriş ve arkadaşları, trafikte her zaman örnek oldular. Kırmızı ışıkta sabırla beklediler, yeşil ışıkta güvenle geçtiler. Herkes birbirine yol verdi, saygı gösterdi. Şehirdeki yollar, sevgi ve güvenle doldu taştı. Kırmızı Kıriş, liderliğini bu kez doğru kurallara uyarak gösterdi ve böylece hem kendileri hem de tüm şehir halkı için güvenli ve mutlu bir dünya yarattılar. Çünkü kurallara uymak, aslında birbirimize duyduğumuz sevginin en güzel göstergesiydi.
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.