Güzel mi güzel, yemyeşil bir parkın hemen yanı başında, şirin mi şirin bir evde yaşayan Lina Ada adında küçücük bir kız vardı. Lina Ada'nın dünyası, her sabah pencerelerinden sızan güneş ışıklarıyla aydınlanırdı. Evleri öyle neşeliydi ki, rengarenk çiçeklerle süslü bahçesinde kelebekler bile mutlu mesut uçuşurdu. Lina Ada'nın en sevgili dostu ise, bembeyaz tüyleri pamuk gibi yumuşacık, kuyruğu sallandıkça neşe saçan, adı Pofuduk olan minicik bir kediydi. Pofuduk, Lina Ada'nın en güzel oyun arkadaşı, en tatlı sırdaşıydı. Her sabah Lina Ada uyandığında, Pofuduk hemen yatağının kenarına gelir, mırıl mırıl mırıldanarak onu yeni bir güne uyandırırdı. "Miyav! Günaydın, benim sevgili Lina Ada'm!" der gibi bakardı kocaman yeşil gözleriyle.
O sabah da, Lina Ada yatağından zıplayarak kalktı. Pofuduk da arkasından, "Miyav! Miyav!" diyerek peşinden koştu. Lina Ada o kadar heyecanlıydı ki! "Pofuduk, bugün parka gideceğiz, biliyor musun? Salıncakta sallanacağız, kaydıraktan kayacağız, kuşları izleyeceğiz!" diye cıvıl cıvıl konuştu. Kahvaltılarını neşeyle yaptıktan sonra, Lina Ada'nın karnında minik bir kıpırtı hissetti. "Pofuduk," dedi, "Galiba tuvaletim geldi." Pofuduk hemen Lina Ada'nın ayaklarının dibine geldi, "Miyav! Miyav! Aferin benim güzel kızıma! Tuvaletin gelince hemen söylemek ne kadar da önemli, değil mi?" der gibi başını okşadı. Lina Ada koşarak tuvalete gitti ve işini halletti. Ohh, ne rahatlamış hissediyordu! Tuvaletten çıkınca ellerini sabunla güzelce yıkadı. "Bak Pofuduk, ellerim pırıl pırıl oldu!" dedi, neşeyle ellerini göstererek. Pofuduk da "Miyav! Harikasın Lina Ada!" dedi.
Artık parka gitmeye hazırdılar! Lina Ada ve Pofuduk el ele (tabii Pofuduk patisiyle) parka doğru yürüdüler. Park, rengarenk çiçeklerle, yemyeşil ağaçlarla doluydu. Çocuk sesleri, kuş sesleriyle birbirine karışıyordu. Lina Ada salıncağa bindi. Pofuduk da salıncağın hemen yanında durdu, Lina Ada'nın her sallanışında kuyruğunu sallayarak ona tezahürat yaptı. "Daha hızlı, Pofuduk! Daha hızlı!" diye güldü Lina Ada. Sonra kaydırağa tırmandı, Pofuduk da aşağıda onu bekledi. "Huuuuuuu!" diye kaydı Lina Ada, Pofuduk'un kucağına doğru. İkisi de kıkır kıkır gülüştüler. Koştular, zıpladılar, top oynadılar. Neşe içinde geçen saatler su gibi akıp geçti.
Güneş yavaş yavaş batmaya başladığında, gökyüzü turuncu ve pembe renklere büründü. Lina Ada ve Pofuduk yorulmuşlardı ama çok mutluydular. Eve dönerken Lina Ada'nın minik gözleri ağırlaşmaya başlamıştı bile. "Pofuduk," dedi esneyerek, "Çok uykum geldi." Pofuduk Lina Ada'nın minik elini yavaşça yaladı. "Miyav, miyav! Biliyorum benim tatlı Lina Ada'm. Yoruldun, değil mi? Oyun oynamak çok güzel ama dinlenmek de çok önemli. Vücudumuzun uyumaya ihtiyacı var ki, yarın yine neşeyle uyanıp yeni maceralara atılalım." dedi. Lina Ada başını salladı. Evlerine geldiklerinde, Lina Ada pijamalarını giydi, dişlerini fırçaladı. Pofuduk da onun yatağına kıvrıldı. Annesi Lina Ada'ya en sevdiği uyku masalını okurken, Pofuduk da mırıl mırıl mırıldanarak uykuya dalmasına yardımcı oldu. Lina Ada, Pofuduk'un yumuşacık tüylerine sarılarak gözlerini kapattı. Gözleri kapalıyken bile gülümsüyordu. Çünkü biliyordu ki, yarın yeni bir gün, yeni maceralar ve sevgili Pofuduk'la daha nice neşeli oyunlar onu bekliyordu. Tatlı rüyalar Lina Ada! Tatlı rüyalar Pofuduk!
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
