Palyaço, koca sarayın yumuşacık halısında duruyordu. Sarayın tavanında binbir tane minik altın ışık parlıyordu. Birden büyük salonun kapısı açıldı ve içeri neşeli çocuklar girdi. Her yer bir anda cıvıl cıvıl oldu.
Prens ve sarayın konukları merakla etrafa bakıyordu. Minik kahramanımız, herkesin yüzüne tatlı bir gülümseme kondurmak istedi. Çünkü sevgi paylaştıkça büyürdü. Mutluluk paylaştıkça çoğalırdı. Kalbinde sıcacık bir neşe hissetti.
Hemen cebinden üç tane yumuşak top çıkardı. Biri kırmızı, biri sarı, biri masmaviydi. Topları havaya birer birer fırlattı. Tıpış tıpış yürüdü, zilleri şıngırdattı ve neşeyle söyledi:
"Çın çın çıngırak, kalbimiz neşeyle dolsun bak!"
Toplar havada süzüldü. Çocuklar ellerini çırptı. Şak şak şak! Prens neşeyle gülümsedi. Bütün salon neşeli kahkahalarla doldu. Ama kahramanımız durmadı. Herkesi daha da çok mutlu etmek istiyordu. İçindeki sevgi kıpır kıpırdı.
Bu kez cebinden rengarenk tüller çıkardı. Uçuşan pembe ve mavi tülleri havaya üfledi. Tüller havada minik kelebekler gibi dans etti. Salona mis gibi taze çiçek kokusu yayıldı. Kahramanımız neşeyle tekrar etti:
"Çın çın çıngırak, kalbimiz neşeyle dolsun bak!"
Herkesin içi sıcacık oldu. Çocuklar sarıldı, büyükler el ele tutuştu. Sarayın her köşesi sevgiyle parıldadı. Mutlu olmak ne kadar da kolaydı. Bir gülümseme, bir tatlı bakış yetmişti. Bütün saray aynı güzel duyguyla birleşti.
Artık gece olmuştu. Gökyüzündeki ay, pencerelerden içeri yumuşacık bir ışık gönderdi. Sarayın lambaları birer birer söndü. Sesler dindi, salon sessizleşti. Kahramanımız pofuduk yastığına başını koydu. Yumuşacık yorganını üzerine çekti. Derin ve sakin bir nefes aldı. İçinden son kez fısıldadı:
"Çın çın çıngırak, tatlı rüyalara dalalım bak."
Gözlerini kapattı, saray uyudu, dünya uyudu. Tatlı rüyalar.
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
