Nisa ve Zamanın Parlayan Yıldızları

Nisa odasındaki geniş ahşap masanın başında oturmuş, pencereden içeri süzülen serin akşam rüzgârını dinliyordu. Masanın üzerinde renkli kartonlar, gökbilim kulübü için hazırladığı küçük gezegen maketleri ve kalın ciltli kitaplar üst üste yığılmıştı. Tam o sırada duvardaki ahşap guguklu saat, kanatlarını çırpmadan hemen önce hafifçe tıkırdadı ve odanın içine keskin bir sessizlik yayıldı.

Nisa, okulun en çalışkan ve dikkatli öğrencilerinden biriydi. Fikirleri bir dere gibi coşkun akar, başladığı her işi en ince ayrıntısına kadar güzelleştirmek isterdi. Fakat bu akşam göğsünde tuhaf bir ağırlık vardı. Sınıf arkadaşı Selim, fen projesinin son çizimlerini getirmiş, Nisa'dan yardım istemişti. Aşağıdan ise annesi Leyla Hanım'ın bahçeden topladığı nane demetlerini ayıklamak için seslenen yumuşak sesi geliyordu. Masadaki boyalar kurumak üzereydi, Selim kapıda bekliyordu ve kitap sayfaları rüzgârla savruluyordu. Her şey aynı anda, tek bir dakikanın içine sığmak istiyor gibiydi.

İşte o an, Nisa'nın içindeki sabır ipi inceldi. Kaşları çatıldı, elindeki kurşun kalemi masaya biraz sertçe bıraktı. "Şimdi sırası değil, görmüyor musunuz, yetişemiyorum!" diye fısıldadı kendi kendine, ama sesi koridora kadar taştı. Annesi kapının eşiğinde durdu, elindeki taze nane kokusu odaya yayıldı. Selim ise mahcup bir adımla geriye çekildi. Nisa bir an onların gözlerindeki şaşkınlığı gördü. Kalbi hızla çarptı. Aslında kimseyi kırmak istememişti; sadece zihnindeki düşünceler birbirine dolanmış, rengârenk bir yün yumağı gibi düğüm olmuştu.

Odanın ortasında derin bir nefes aldı. İçindeki o aksi sesin, sadece yorgunluktan fısıldadığını biliyordu. Kendi gücünün, yapabileceklerinin farkındaydı; ama gücün parlaması için önce sakin bir yola ihtiyacı vardı. Yere düşen cetveli aldı, masanın dağınık köşelerini süzdü ve içinden mırıldandı:

"Her işin bir vakti var, her yıldız vaktinde parlar."

Bu söz odanın duvarlarında tatlı bir melodi gibi yankılandı. Nisa masanın üzerindeki karışıklığı bir kenara itmek yerine, onları bir sıraya koymaya karar verdi. Selim'e döndü, yüzüne sıcak bir tebessüm yerleştirdi. "Selim, çizimleri masanın sağ köşesine bırakalım. On dakika dinlenelim, sonra senin çarklarını birlikte tamamlarız," dedi. Selim rahatlayarak gülümsedi ve çizimleri özenle bıraktı.

Ardından Nisa kapıya yöneldi, annesinin yanına gitti. "Az önce biraz aceleci davrandım anneciğim, kusura bakma," diyerek yeşil nane dallarını eline aldı. Küçük parmaklarıyla nanelerin taze yapraklarını beş dakika içinde neşeyle ayıkladı. Yaprakların yaydığı taze, ferah koku zihnini açtı. Zihnindeki karmaşa, nane yaprakları gibi tane tane ayrılıp düzene girdi. Annesine sarıldı, mutfaktan gelen ıhlamur kokusunu içine çekti.

Odasına geri döndüğünde Selim'le yan yana oturdular. Nisa artık neyi ne zaman yapacağını biliyordu. Önce Selim'in gezegen çarklarını ayarladılar, pürüzsüz mavi kili döndürüp güneşi yerleştirdiler. Selim teşekkür edip neşeyle evine uğurlandıktan sonra Nisa kendi defterini açtı. Yapacağı işleri küçük karelere böldü: Yarının ödevleri, projenin son boyası ve dinlenme vakti. Zamanı avuçlarının içine almış gibi hissetti. Telaş bittiğinde her şey ne kadar da kolay ve eğlenceli akıyordu.

"Her işin bir vakti var, her yıldız vaktinde parlar."

Nakaratı bu kez fısıltıyla değil, güven dolu bir tebessümle söyledi. Maket gezegenler lambanın sarı ışığında parıldıyordu. Bütün parçalar yerli yerindeydi, masası tertemizdi ve kalbinde hafif bir kuş kanat çırpıyordu. Ne öfke kalmıştı geriye ne de yetiştirememe korkusu. Doğru adımlarla yürüyünce, yolun kendiliğinden açıldığını görmüştü.

Şimdi gökyüzü koyu lacivert bir kadifeye bürünmüştü. Nisa yumuşak adımlarla yatağına yaklaştı, lavanta kokan yorganını üzerine çekti. Pencereden sızan ay ışığı, masasında düzenle duran küçük gezegenlerin üzerine dökülüyordu. Guguklu saatin tıkırtısı artık aceleci değil, sakin bir ninni gibiydi. Yastığına başını koydu, göz kapakları ağırlaştı. Kendi ritmini bulmuş olmanın huzuruyla ciğerlerini serin gece havasıyla doldurdu ve gökyüzündeki gerçek yıldızlara doğru tatlı bir uykuya daldı.