Bir varmış bir yokmuş, yemyeşil çayırların, rengarenk çiçeklerin ve pırıl pırıl akan derelerin olduğu masalsı bir diyarda, küçücük bir evde Pengu adında sevgi dolu bir çocuk yaşarmış. Pengu'nun evi o kadar şirinmiş ki, sanki masal kitaplarından fırlamış gibiymiş. Kırmızı çatılı, mavi panjurlu bu evin kocaman, yemyeşil bir bahçesi varmış. Bahçesinde rengarenk güller, papatyalar açar, kelebekler dans edermiş. Pengu bu güzel bahçede top oynar, salıncakta sallanır, çiçeklerle konuşurmuş. Ama yine de içinde küçük bir boşluk hissedermiş. Bir arkadaşı olsa, bu güzellikleri paylaşsa ne güzel olurdu diye düşünürmüş.
Bir gün Pengu, bahçesinin hemen yanındaki ormana doğru yürüyüşe çıkmış. Oradaki kuş seslerini dinlemeyi, ağaçların fısıltılarını duymayı çok severmiş. Yürürken, uzaktan cılız bir ses duymuş: "Miyav... miyav...!" Pardon, "Hav... hav...!" Hayır, hayır, bu bir tilki sesiymiş! Ama biraz farklı, sanki üzgün ve yardım isteyen bir ses. Pengu hemen sesin geldiği yöne doğru koşmuş. Minik patileriyle bir ağacın altına sıkışmış, kahverengi tüylü, upuzun kuyruklu küçücük bir tilki görmüş. Tilkinin gözleri korkuyla doluydu. Bir dal parçası onun patisini sıkıştırmış, minik tilki oradan bir türlü çıkamıyormuş.
Pengu'nun kalbi acımış tilkiyi görünce. Hemen tilkinin yanına çömelmiş. "Korkma minik tilki," demiş şefkatle, "sana yardım edeceğim." Pengu, o minicik elleriyle dal parçasını yavaşça itmeye başlamış. Dal çok ağırmış ama Pengu hiç pes etmemiş. Gözlerinde kararlılık, kalbinde ise sevgi varmış. Sonunda, "Hoppala!" diyerek dalı kenara çekmeyi başarmış. Tilki patisini kurtardığında, önce şaşkınlıkla Pengu'ya bakmış, sonra sevinçle zıplayarak Pengu'nun etrafında dönmeye başlamış. Kuyruğunu sallıyor, minik burnuyla Pengu'nun elini dürterek teşekkür ediyormuş.
İşte o günden sonra Pengu ile Tilki ayrılmaz iki dost olmuşlar. Tilki, Pengu'ya öyle hayran kalmış ki, onun yanından bir an bile ayrılmak istemiyormuş. Pengu'nun cesareti, şefkati ve iyi kalbi Tilki'yi adeta büyülemiş. Birlikte Pengu'nun güzel bahçesinde koşup oynamışlar, derede taş sektirmişler, ormanda gizemli yollar keşfetmişler. Pengu, Tilki'ye fındık toplamış, Tilki ise Pengu'ya ormandaki en güzel çiçekleri getirmiş. Birbirlerine o kadar çok bağlanmışlar ki, aralarındaki sevgi her geçen gün daha da büyümüş.
Pengu'nun annesi ve babası da Tilki'yi çok sevmişler. Ona bahçede, Pengu'nun evinin hemen yanında küçük, sıcacık bir yuva yapmışlar. Tilki, artık kışları üşümeyecek, yazları da Pengu ile birlikte bahçede oyunlar oynayabilecekti. Akşamları Pengu, Tilki'ye masallar okur, Tilki de Pengu'nun dizlerinin dibinde mışıl mışıl uyurdu. Onların güzel bir evleri, kocaman bir bahçeleri ve sonsuz bir sevgileri vardı. Pengu, Tilki'ye güvenmiş, Tilki de Pengu'nun en sadık dostu olmuştu. Birlikte yaşadıkları her gün, sevgi, mutluluk ve güvenle doluydu. Çünkü en güzel arkadaşlıklar, böyle güzel kalplerde başlar ve hiç bitmezmiş.
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
