Bir zamanlar, yemyeşil bahçeleri olan, rengârenk çiçeklerle bezeli şirin bir krallıkta, dünyalar tatlısı, neşeli pıtırcık bir prenses yaşarmış. Adı Ahsen’miş. Ahsen, sapsarı saçları ve gülümsemesiyle her yeri aydınlatan minicik bir güneş gibiymiş. En çok sevdiği şey ise, bahçelerinde vızır vızır uçuşan minik bal arılarıymış. Onların o çalışkan hallerini izlemeye bayılırmış. Ahsen, her sabah penceresini açar, bahçesine konan çiy damlalarını ve arıların ilk vızıltılarını dinlermiş. Kalbi neşeyle pır pır edermiş.
Bir gün, Ahsen bahçesinde dolaşırken, gözüne çok ilginç bir şey çarpmış. Kocaman, rengârenk bir gülün tam ortasında, minik bir arı sanki biraz üzgün gibi duruyormuş. Diğer arılar vızır vızır uçup polen toplarken, bu minik arı sadece oturuyormuş. Ahsen'in küçücük kalbi hemen sevgiyle dolmuş. "Acaba neden bu kadar üzgün?" diye düşünmüş. Usulca arıya yaklaşmış ve fısıldamış: "Merhaba minik dostum, neden oynamıyorsun?"
Arı, minicik antenlerini hafifçe kımıldatmış. Sanki Ahsen'i anlamış gibiydi. Ahsen, etrafına bakınmış ve fark etmiş ki, bu gülün etrafındaki çiçekler biraz solmuş, sanki yeterince su alamamış gibi duruyormuş. Arıların bal yapabilmek için sağlıklı çiçeklere ihtiyacı olduğunu bilen Ahsen, hemen bir fikir bulmuş! Koşarak saraya gitmiş, bahçıvanı çağırmış ve ona çiçeklerin neden solgun olduğunu sormuş. Bahçıvan, son günlerde pek yağmur yağmadığını, su kaynaklarının azaldığını söylemiş.
Ahsen, minik arının üzgün halini bir an bile aklından çıkarmamış. Onun için bir şeyler yapmaya karar vermiş. Koşarak odasına gitmiş, en sevdiği parlak kurdelelerden birkaçını alıp geri gelmiş. Bahçıvan amcaya, "Bakın!" demiş, "Bu kurdeleleri bahçenin en kuru yerlerine bağlayalım. Belki su perileri görür de bize yağmur gönderir!" Bahçıvan amca gülümsemiş ve Ahsen'in bu tatlı fikrine sevinmiş. Birlikte, Ahsen'in seçtiği yerlere rengârenk kurdeleleri bağlamışlar.
Ahsen, ertesi gün uyandığında penceresinden bakmış. Aman da aman! Minik bir mucize gerçekleşmiş! Gece boyunca ince ince bir yağmur yağmış ve bahçedeki çiçekler canlanmış, daha da parlak görünüyormuş! Minik arılar tekrar vızır vızır uçuşmaya başlamış, hem de her zamankinden daha neşeli bir şekilde. Ahsen, o üzgün arının da şimdi diğerleriyle birlikte neşeyle uçtuğunu görmüş. Kalbi, sıcacık bir sevgiyle dolmuş. Anlamış ki, minicik bir prensesin kocaman kalbiyle gösterdiği sevgi, dünyadaki her şeyi güzelleştirebilirmiş. O günden sonra Ahsen, bahçesindeki her çiçeğe, her arıya daha bir özenle bakmış. Bilmiş ki, sevgiyle sulanan her şey, tıpkı bahçesindeki çiçekler gibi, gürül gürül büyürmüş. İşte Ahsen Prenses'in masalı da böylece neşeyle devam etmiş, minik kalbinden kocaman bir sevgi seli akarak her yeri aydınlatmış.
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
