Prenses Belinay ve Parlayan Çiçek

Gümüş yapraklı ağaçlarla dolu bir saray bahçesinde küçük bir prenses yaşardı. Prenses Belinay, sabahları çimenlerin üstündeki serin çiy damlalarını parmak ucuyla saymayı çok severdi. Bir gün bahçenin taş yolunda yürürken, yaprakların arasından minik mavi bir ışık süzüldü.

Işığın geldiği yere doğru eğildiğinde gözleri kocaman açıldı, çok şaşırmıştı. Toprağın hemen üstünde, minik bir fısıltıyla parıldayan, cam gibi berrak mavi bir tohum duruyordu. Tohum sanki hafifçe gıdıklanmış gibi kendi etrafında fırıl fırıl dönüyordu. Yanına hemen bahçenin sevimli yardımcısı Pofuduk Tavşan zıplayarak geldi. Pofuduk Tavşan uzun kulaklarını sallayıp, bu tohumun şarkı duyunca açan bir uyku çiçeği olduğunu söyledi.

Küçük prenses büyük bir sevinçle ellerini çırptı. Bahçeden hemen yumuşak toprakla dolu küçük bir seramik saksı getirdi. Tohumu toprağın ılık koynuna usulca bıraktı. Üzerine birkaç damla kaynak suyu serpti. Çiçeğin hemen uyanmasını, o güzel mavi yapraklarını göğe doğru açmasını istiyordu. Merakla bekledi, bekledi ama hiçbir yaprak kımıldamadı.

Topraktan hiçbir filiz çıkmayınca dudakları büzüldü, birazcık üzüldü. Pofuduk Tavşan onun omzuna burnunu dokundurdu ve fısıldadı: Çiçekler aceleyi sevmez, kalpten gelen tatlı bir sesi bekler. Prenses derin bir nefes aldı ve çiçeğe doğru fısıldadı: Pırıl pırıl parılda, uyu uyan tatlı rüya.

Toprak hafifçe kıpırdadı ama yine açılmadı. Küçük prenses bu kez vazgeçmedi, daha sabırlı ve sakin bir sesle şarkısını bir kez daha söyledi: Pırıl pırıl parılda, uyu uyan tatlı rüya. Saksıyı alıp rüzgarın değmediği, ılık ve yumuşak bir köşeye koydu. Çiçeğin biraz zamana ihtiyacı olduğunu o an fark etmişti. Şefkatle saksının kenarını okşadı.

Tam o sırada saksının ortasından incecik, ipeksi bir filiz uzandı. Filiz büyüdü, gümüş mavisi bir goncaya dönüştü ve usulca yapraklarını açtı. Çiçeğin içinden etrafa tatlı bir vanilya ve taze nane kokusu yayıldı. Çiçekten hafif çıngırak sesleri yükseliyordu. Pofuduk Tavşan ile prenses birbirlerine bakıp neşeyle gülümsediler. Çiçek de onlara teşekkür eder gibi son kez parıldadı.

Akşamın mor gölgesi sarayın bahçesini yavaşça sardı. Çiçek yapraklarını yeniden nazikçe kapatıp dinlenmeye geçti. Küçük prenses odasına çıktı, yumuşacık yatağına girdi. Yorganı göğsüne kadar çekti, yastığı pamuk gibi sıcacıktı. Gökyüzündeki yıldızlar camın ardından göz kırpıyordu. Burnuna bahçedeki çiçeğin o tatlı, huzurlu kokusu geliyordu. Sakin bir nefes alıp verdi. Kendi kendine son bir kez fısıldadı: Pırıl pırıl parılda, uyu uyan tatlı rüya. Gözleri yavaşça kapandı ve derin, masalsı bir uykuya daldı.