Bir zamanlar, uzak diyarlarda, bulutların arasından süzülen güneş ışınlarının okşadığı, pembe çatılı, bembeyaz bir şatoda minicik bir prenses yaşarmış. Adı ne miydi? Mavi. Evet, tıpkı berrak gökyüzü gibi, tıpkı denizin en derin ve huzurlu mavisi gibi, pırıl pırıl gözleriyle dünyaya bakan bir prensesmiş Mavi.
Mavi Prenses daha küçücük, yeni doğmuş bir bebekti. Minicik elleri, minicik ayakları vardı. Yumuşacık, pamuktan bir tulumun içindeydi hep. Şatosunun en güzel odasında, ipek tüllerle süslü, bembeyaz, yumuşacık bir beşiğin içinde yatardı. Beşiğinin hemen üstünde, nazikçe dönen, renkli yıldızlar, parlayan bir ay ve minik bulutlar vardı. Mavi, gözlerini açtığında bu renkli dönenceyi izlemeye bayılırdı. Her bir hareket, Mavi'nin minik kalbine sevinç katardı.
Annesi Kraliçe ve babası Kral, Mavi'yi o kadar çok severlerdi ki, her anlarını onunla geçirmek isterlerdi. Kraliçe'nin elleri Mavi'ye dokunduğunda, Mavi'nin içi sıcacık olurdu. Bu, dünyanın en güvenli dokunuşuydu. Her sabah Mavi gözlerini açtığında, ilk gördüğü şey annesinin sıcacık, şefkatli gülümsemesi olurdu. Annesi eğilir, Mavi'nin minicik burnuna usulca bir öpücük kondururdu. "Günaydın, benim biricik prensesim," derdi fısıltıyla, en tatlı sesiyle. Mavi de bu güzel sese karşılık, minik ellerini havaya kaldırır, mutlulukla gülücükler saçardı. İşte o anda, şatonun her köşesi neşeyle dolar, kuşlar pencerelerin önünde şarkı söylemeye başlardı.
Babası Kral da Mavi'yi kucağına almayı çok severdi. Onu nazikçe havaya kaldırır, sonra yavaşça aşağı indirirdi. "Benim güçlü ve neşeli prensesim!" derdi gururla. Mavi, babasının güçlü, güven veren kollarında kendini o kadar güvende hissederdi ki, hiç korkmazdı. Babasının kocaman, sıcacık eli, Mavi'nin minicik parmağını tuttuğunda, Mavi sanki dünyanın en mutlu bebeği olurdu. Bu dokunuşlar, bu yakınlık, Mavi'ye dünyanın ne kadar güvenli ve sevgi dolu bir yer olduğunu öğretirdi. Mavi, annesinin ve babasının sevgisini her dokunuşta, her seste hissederdi.
Mavi'nin odası her zaman sıcacık ve loş ışıklıydı. Yumuşacık battaniyeler, Mavi'yi sarıp sarmalardı. Kraliçe, Mavi'ye tatlı, huzur veren ninniler söylerdi. "Uyu prensesim, uyu Mavi'm, uyu tatlı rüyalar gör," derdi. Bu ninniler, Mavi'nin kalbini huzurla doldururdu, gözleri yavaşça kapanırdı. Mavi, annesinin sesini duyduğunda, kendini annesinin kalbindeki güvenli bir limanda hissederdi.
Gün içinde Mavi, pencereden dışarıdaki renkli çiçeklere bakar, bahçedeki kuşların cıvıltısını dinlerdi. Annesi ve babası, Mavi'ye hep yakın durur, onunla konuşur, ona şarkılar söylerlerdi. Mavi, her an sevildiğini hissederdi. Annesinin kucağında, babasının omzunda, hep güvendeydi, hep huzurluydu. Sevgi dolu bir ailede büyümek, Mavi'ye hayatın ne kadar güzel olduğunu, dünyada ne kadar çok güzellik olduğunu fısıldardı.
Her yeni gün, Mavi için yeni bir keşif, yeni bir sevinçti. Bir çiçeğin rengi, bir kuşun sesi, annesinin şefkatli dokunuşu ya da babasının neşeli sesi... hepsi Mavi'nin dünyasına yeni bir parıltı katardı. Ve şatosu, her zaman sevgiyle ışıldayan, sıcacık bir yuva olarak kalacaktı. Mavi Prenses, annesinin ve babasının sonsuz sevgisiyle büyüyen, her zaman mutlu ve neşeli bir bebekti. Kalbi sevgiyle dolup taşan, gülücükleri etrafa ışık saçan minik bir prenses...
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
