Tuna ve Işıltılı Denizlerin Cesur Gemisi

Tuna, dalgaların tatlı bir ninni gibi kıyıya vurduğu masmavi bir liman kasabasında yaşardı. Evinin penceresinden baktığında gökyüzünün lacivert örtüsüyle denizin köpüklü sularının birbirine kavuştuğu o sonsuz çizgiyi görürdü. Bir akşamüstü, limanın tahta iskelesine pırıl pırıl parıldayan sedef kakmalı ahşap bir gemi yanaştı.

Geminin güvertesinde güler yüzlü, başında işlemeli keçe külahı olan Keloğlan duruyordu. Yanında ise tüyleri gece gibi parlayan Gece Martısı kanat çırpmaktaydı. Keloğlan kıyıya seslendi ve gökteki yıldızların ışığının solduğunu, yıldızların parlaması için yardımsever ve cesur bir kaptana ihtiyaç duyduklarını anlattı. Bizim cesur kahraman hiç tereddüt etmedi, limandan palamarı çözüp bu büyüleyici geminin dümenine geçti. Gemi tuzlu su kokuları ve ılık meltem rüzgarıyla süzülmeye başladığında gövdesindeki gümüş kanatları usulca açıldı. Denizden göğe doğru, yıldızlı sonsuzluğa yükselirken hep birlikte şu sözleri söylediler:

Rüzgar önden essin, kalbimiz cesur olsun, adımlarımız her yana dostluk ve neşe saçsın.

Gemi gökyüzünün kadife karanlığında süzülürken karşılarına ilk olarak yıldız tozu püskürten koca gök ejderhası çıktı. Bu ejderha sanıldığı gibi korkutucu değildi; pulları fıstık yeşili parıldıyor, kuyruğuyla gökyüzüne minik ışıltılar saçıyordu. Fakat burnuna takılan büyük bir göktaşı yüzünden yolunu şaşırmıştı ve huysuzca homurdanıyordu. Tuna bir an bile çekinmeden geminin burnuna yürüdü. İçindeki o sarsılmaz cesaretle ejderhaya doğru yaklaştı, elini havaya kaldırıp dostça bir selam çaktı. Ejderhanın burnundaki taşı tek bir cesur hamleyle çıkardı ve ejderhanın devasa patisine neşeyle bir beşlik çaktı. Ejderha rahat bir nefes aldı, tatlı bir duman yerine etrafa mis kokulu lavanta tozu bıraktı. Yol açılmıştı, gemi hızla yoluna devam etti.

Biraz daha ilerlediklerinde, uzayın mor bulutları arasında yaşayan minik yıldız canlıları göründü. Bu canlılar rengarenk ışıklar saçan, pelüş gibi yumuşacık sevimli varlıklardı. Ancak uzay fırtınası hepsinin minik ışık kristallerini birbirine karıştırmış, hepsi ne yapacağını bilemez halde sağa sola savruluyordu. Gece Martısı kanatlarıyla havayı sakinleştirirken, bizim kaptan hemen güvertedeki ipek halatları çözdü. Canlıların arasına korkusuzca daldı, her birinin sırtını dostlukla sıvazlayıp onlara neşeli birer cesaret dokunuşu verdi. Onları teker teker düzene sokup ışık kristallerini yerine yerleştirdi. Canlılar neşeyle parıldamaya başladı. Birlikte tekrar neşeyle haykırdılar:

Rüzgar önden essin, kalbimiz cesur olsun, adımlarımız her yana dostluk ve neşe saçsın.

Keloğlan külahını keyifle havaya fırlattı, artık gökyüzünün feneri olan Büyük Yıldız'a ulaşmışlardı. Yıldızın üzerini kaplayan kalın bulut perdesini açmak gerekiyordu. Keloğlan sazının tellerine vurdu, Gece Martısı tatlı sesiyle şakıdı. Kahramanımız ise dümeni öyle kararlı ve güçlü tuttu ki, geminin burnu bulutları bir tül gibi usulca ikiye ayırdı. Gökyüzü yeniden altın sarısı, sıcak ve berrak bir ışıkla aydınlandı. Bütün gök sakinleri bu cesaret ve yardımlaşma için güverteye alkışlar yağdırdı.

Görev tamamlanmıştı, gökyüzü eski huzurlu ışığına kavuşmuştu. Sedef kakmalı gemi göklerden usulca süzülerek yeniden mavi denizin sakin dalgalarına indi. Limanın ılık tuzlu rüzgarı esiyor, ahşap iskelenin kokusu burna geliyordu. Keloğlan dostça el salladı, Gece Martısı da kanatlarını sevgiyle çırparak göğe doğru yükseldi. Kahramanımız limandan evine doğru yavaş adımlarla yürüdü. İçindeki cesaret ve iyilik duygusu sıcacık bir battaniye gibi yüreğini ısıtıyordu. Odasına girdiğinde rüzgarın fısıltısı hala kulaklarındaydı:

Rüzgar önden essin, kalbimiz cesur olsun, adımlarımız her yana dostluk ve neşe saçsın.

Yumuşacık yatağına uzandı, pamuk gibi hafif yorganını göğsüne kadar çekti. Yastığına başını koyduğunda dışarıda denizin ritmik, sakin şıpırtısı duyuluyordu. Pencereden süzülen ay ışığı odanın zemininde gümüş bir nehir gibi parıldadı. Gözleri usulca ağırlaştı, derin ve huzurlu bir nefes aldı. Bütün maceralar, gökyüzünün parlayan dostları ve sakin deniz artık rüyalarına emanetti. Bedenini saran o güvenli sıcaklıkla, tatlı bir uykunun kollarına bıraktı kendini.