Güneşli bir sabah, küçük Yiğit yemyeşil bahçede oynuyordu. Yiğit'in elinde parlak, kırmızı bir top vardı. Topu hoplatıyor, yuvarlıyor, kahkahalar atıyordu. Topuyla oynamayı çok seviyordu!
Birden, bahçenin içinden pamuk gibi bembeyaz, sevimli bir kedi çıktı. Kedi yavaşça Yiğit'e yaklaştı, "Miyav miyav!" dedi. Kırmızı topa merakla baktı. "Ne güzel bir top, Yiğit! Paylaşır mısın biraz benimle?" diye sordu kedi, yumuşacık sesiyle.
Yiğit gülümsedi. Topu kediye doğru yuvarladı. Kedi hemen topa bir pati attı, top sekerek geri geldi. Yiğit çok eğlendi.
Tam o sırada, bahçenin diğer ucundan sevimli, tüylü bir köpek koşarak geldi. Köpek, "Hav hav!" diye heyecanla seslendi. Kedi köpeğe dönerek, "Hav hav, dostum! Bak, Yiğit'in ne güzel bir topu var! Ve o bizimle paylaşıyor!" dedi. Köpek, sevinçle kuyruğunu salladı. "Hav hav! Çok eğlenceli görünüyor! Ben de oynayabilir miyim?" diye sordu, gözleri parlayarak.
Yiğit, topu bu sefer hem kediye hem de köpeğe doğru yuvarladı. Kedi topa nazikçe dokundu, köpek ise topu burnuyla iterek kediye geri gönderdi. Hep birlikte neşeyle oynamaya başladılar. Yiğit'in kahkahaları bahçeyi doldurdu.
Minik, rengarenk bir kuş da yakınlardaki ağacın dalından onları izliyordu. Kuş, bu güzel oyuna hayran kalmıştı. "Cik cik! Ne kadar güzel bir oyun! Ne kadar da eğleniyorsunuz! Ben de katılabilir miyim?" diye cıvıldadı.
Kedi, kuşa bakarak gülümsedi. "Elbette minik kuş! Yiğit çok iyi kalpli. O her şeyi bizimle paylaşıyor!" dedi. Köpek de "Hav hav! Evet! Yiğit paylaşmayı seviyor, bu yüzden hepimiz çok mutluyuz!" diye ekledi.
Yiğit, topu hafifçe havaya fırlattı. Kuş, topu havada yakalar gibi etrafında uçtu, sonra nazikçe bir dala kondu. Sanki o da oyuna katılmıştı. Yiğit, arkadaşlarının bu sevinçli hallerini görünce kalbi sevgiyle doldu.
Kedi, Yiğit'e yaklaştı ve minicik başını Yiğit'in bacağına sürttü. "Yiğit, sen çok iyi kalplisin! Paylaşınca ne kadar mutlu olduk! Seni çok seviyoruz, miyav!" dedi. Köpek de Yiğit'in ellerini yaladı ve "Evet, herkes çok mutlu oldu! Seni çok seviyoruz, hav hav!" diye onayladı. Kuş son bir kez cıvıldadı: "Cik cik! Sevgiyle ve paylaşarak oynamak çok güzel! Yiğit, sen bizim en iyi arkadaşımızsın!"
Yiğit, arkadaşlarının sevgisiyle içini ısıtan bir gülümsemeyle onlara sarıldı. Hep birlikte neşe içinde oynamaya devam ettiler. Güneş batana kadar bahçe, küçük Yiğit'in, kedinin, köpeğin ve minik kuşun kahkahaları ve sevgi dolu sesleriyle doldu taştı. Paylaşmak ve sevmek, dünyayı daha güzel bir yer yapıyordu!
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
