Piknik battaniyesinin üstünde boş poşetler ve kağıt tabaklar duruyordu. Alp karnını doyurmuş, oyuna geçmek istiyordu. Ailesi eşyaları toplarken o topunu aradı, çantaların arasına bakındı. Sepetin kulpuna, termosun yanına baktı. Çayırın kenarında ince bir dere akıyordu.
Battaniyenin altına, ağaç köklerinin dibine baktı. Topu sonunda çalıların arasında buldu. Topun üstüne iki yaprak yapışmıştı, Alp onları eliyle sıyırdı. Ayakkabıları çiyden ıslanmıştı, ama aldırmadı.
Alp topu havaya kaldırdı, çayıra koştu. Battaniyenin üstündeki çöpler orada kaldı, kimse henüz toplamamıştı. Kağıt tabaklar rüzgarda kımıldadı, bir peçete uçup çimenlerin üstünde döndü. Alp bunu görmedi, koşmaya devam etti. Ailesi hâlâ sepeti düzenliyordu.
Top zıplaya zıplaya ağaçların arasına gitti, Alp peşinden koştu. Nefes nefese kaldı, saçları alnına yapıştı. Bir ağacın gövdesine tutunup durdu. Kollarını iki yana açtı, topu havada yakaladı.
Annesi ona seslendi. "Alp, çöpleri de topla" dedi. Alp durdu, topa baktı. "Sonra toplarım" dedi. "Sonra ne zaman" dedi annesi. Alp cevap vermedi, kaçamak bir bakış attı. Poşet battaniyenin kenarında duruyordu.
Alp topu tekrar fırlattı, arkasından koştu. Annesi battaniyenin kenarını kendisi topladı, poşetleri bir kenara yığdı. Babası arabanın bagajını açtı, sepeti içine yerleştirdi, kapağı kapatırken demir bir ses çıkardı.
Oyun bitince Alp battaniyeye döndü. Güneş ağaçların arkasına inmişti, eve dönme vakti gelmişti. Çöpleri bırakıp arabaya koşmak istedi, ayakkabı bağcıkları çözülmüştü bile. Nefesi hâlâ düzensizdi, alnını koluyla sildi.
Babası arabanın kapısını açtı. "Hadi Alp, gidiyoruz" dedi. Alp topunu koltuğa attı, sonra battaniyeye doğru yürüdü. Poşetin yanından geçerken adımı yavaşladı.
Tam battaniyeden uzaklaşırken ayağının dibinde uzun bir karınca sırası gördü. Karıncalar tek sıra halinde bir kırıntı taşıyordu. Sıra çimenlerin arasından geçip bir taşın altına giriyordu. Taşın üstünde kuru bir yaprak duruyordu. Alp merakla eğildi.
Karıncalar kırıntıyı yuvalarına doğru çekiyordu. Sıraları hiç bozulmuyordu, hiçbiri geride bir şey bırakmıyordu. Kırıntı bir karıncadan üç kat büyüktü. Alp onları saymayı denedi, on ikide karıştırdı.
Alp battaniyeye baktı, çöpleri düşündü. Karıncalar geçtikleri yeri temiz bırakıyordu, o ise arkasında dağınık bir çayır bırakmak üzereydi. Rüzgar yeniden esti, peçete iki adım ötede durdu. Alp ellerini ceplerine soktu.
Karıncaların sırasını biraz daha izledi. Küçük bacakları hiç durmuyordu, her biri kendi payını taşıyordu. Sonuncusu taşın altına girince Alp doğruldu, poşete uzandı.
Alp poşeti eline aldı, kağıt tabakları içine koydu. Bardakları ve peçeteleri tek tek topladı, ağaç köklerinin arasını da kontrol etti. Çimenlerin arasına sıkışan bir kaşığı bile buldu. Poşetin ağzını iki eliyle açık tuttu, elleri toprağa bulandı ama umursamadı.
Annesi ona baktı, gülümsedi. "Kim öğretti sana bunu" dedi. "Karıncalar" dedi Alp, poşeti sıkıca tutarak. Annesi güldü, eğilip son tabağı ona uzattı. "Onlar iyi öğretmenmiş" dedi. Alp poşeti kaldırıp ona gösterdi.
Alp çayırı son kez gözden geçirdi, hiçbir çöp kalmamıştı. Uçan peçeteyi de bir çalının dibinde yakaladı. Poşeti sıkıca bağladı, iki eliyle arabaya taşıdı, adımları hızlandı.
Babası poşeti bagaja koymak istedi. "Ben tutayım" dedi Alp. "Eve kadar kucağımda dursun." Babası güldü, arabanın kapısını açtı, Alp yerine oturdu.
Eve dönüş yolunda Alp poşeti kucağında tuttu. Pencereden geçen ağaçlara baktı, aklında hâlâ o düzenli sıra vardı. Yol boyunca az konuştu, parmaklarıyla poşetin düğümünü yokladı. Babası radyoyu açtı, kısık sesle bir şarkı çaldı.
Evde poşeti çöp kutusuna attı, kutunun kapağını ayağıyla itip kapattı, sonra ellerini sabunla yıkadı. Battaniyeyi katlayıp dolaba kaldırdı, topunu köşesine özenle yerleştirdi.
Annesine döndü. "Bir daha hiç çöp bırakmayacağım" dedi. Annesi başını okşadı, ona sarıldı. "Yarın bahçeye de bakarız" dedi. Sonra ona çayırdaki karıncaları sordu, Alp uzun uzun anlattı.
O gece yatağında gözlerini kapadı. Aklında hâlâ o uzun karınca sırası vardı. Gülümseyerek uykuya daldı.
Bu hikaye ne öğretir
Gittiğimiz yeri temiz bırakmak küçük ama önemli bir iştir. Doğadaki küçük canlılar bile bize bunu gösterebilir.
Çocuğuna sor
Sen bir yerden ayrılırken çöpünü nereye bırakırsın?
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
