Minik ejderha Aras kayanın üstüne çıktı. Ağzını açtı, karnını şişirdi, var gücüyle üfledi. Ağzından sadece sıcak bir buhar çıktı, kayanın üstündeki kar eridi. Aras kanatlarını indirdi. Diğer ejderhalar akşamları gökyüzüne ateşten halkalar çizerdi, o bunu bir kez bile yapamamıştı.
Kayadan indi, arkadaşlarının yanından uzaklaştı, ormana doğru yürüdü. Yol boyunca ağzını iki kez daha denedi. Her seferinde aynı ılık buhar çıktı, önündeki yaprakların üstünde küçük damlalar biriktirdi. Ormanın kenarındaki söğüdün altında durdu, gövdeye yaslandı.
Köyün diğer ejderhaları her akşam ateş gösterisi yapardı, gökyüzü kızıla boyanırdı. Aras uzaktan izler, hep kenarda dururdu. Bazen gizlice kendi denemesini yapardı, kimse görmesin isterdi. Her seferinde sonuç aynıydı.
Kanatlarının rengi diğerlerinkinden farklıydı, daha soluk bir yeşildi. Aras bunun da tuhaf olduğunu düşünürdü. Annesi ona hep aynı şeyi söylerdi, her ejderhanın nefesi kendine göredir.
Aras köy çocuğu Nehir'i çeşmenin yanında buldu. Nehir kovasını yere bıraktı, taşın üstüne oturdu. Aras ona derdini anlattı, sesi titredi, gözleri yere baktı. "Ateş çıkaramıyorum" dedi Aras. "Akşam gösterisinde bana sıra bile gelmiyor."
"Belki farklı bir yeteneğin vardır" dedi Nehir. Aras başını salladı ama inanmadı. Taşların arasına oturdu, kuyruğunu ayaklarının üstüne kıvırdı.
Nehir ona ormanda bulduğu bir kuş yuvasını gösterdi. "Bak" dedi. "Bu kuş yükseğe uçamıyor ama en güzel şarkıyı o söylüyor." Aras dinledi, içi yine de rahat etmedi. Hâlâ ateş istiyordu.
Nehir yanına oturdu, uzun süre bir şey söylemedi. Rüzgar yaprakları hışırdattı, uzakta bir ağaçkakan tıkırdadı. İkisi sessizce onu dinledi. Hava serinleyince Aras kanadını kaldırıp Nehir'in üstüne siper etti.
Aras her gün tek başına ormana gitti. Ateşi denedi, hep aynı sıcak buhar çıktı. Bir gün mağarasına çekildi, taşların arkasına büzüldü, dışarı çıkmak istemedi. Mağaranın içi taş kokuyordu, dışarısı ise kar.
Nehir onu aramaya geldi, mağara ağzından seslendi, adını üç kez söyledi. Aras cevap vermedi, nefesini tuttu. Günler geçti, mağaranın ağzındaki kar kalınlaştı.
Bir sabah mağaranın ağzına kadar geldi, dışarıyı gördü, sonra yine geri çekildi. Karın üstünde kendi ayak izlerini gördü, onları bile beğenmedi.
Nehir her gün geldi, mağaranın önüne bir şeyler bıraktı, elma, su, kuru yaprak. Hiç vazgeçmedi, her akşam ertesi güne söz verdi.
O kış köyün çeşmesi dondu. Kovalar buzla doldu, kimse su alamadı. Köylüler odun aradı ama odunlar ıslaktı, ateş tutuşmadı. Sokaklar boşaldı, çocuklar evlerde battaniyelere sarındı. Köyün en yaşlısı bile çeşmenin böyle donduğunu görmemişti. Kadınlar dereye kadar inip su taşımak zorunda kaldı.
Aras bu haberi mağaranın ağzında duydu. Nehir aşağıdan sesleniyordu, sesi rüzgarda ince geliyordu. Aras bir an durdu, sonra karanlıktan çıktı.
Çeşmeye kadar koştu, yolda iki kez durup nefes aldı. Köylüler onu görünce şaşkın baktı. Kimse bir şey söylemedi, hepsi kenara çekildi.
Aras sıcak nefesini buza üfledi. Uzun uzun üfledi, buz önce çatladı, sonra yavaşça eridi. Buzun altındaki su sesi önce ince, sonra kalın geldi. Lüleden ince bir su sızdı, arkasından çeşme şırıldayarak akmaya başladı.
Köylüler kovalarını doldurdu, çocuklar çeşmenin başında zıpladı. Kimse Aras'tan ateş beklemedi. Nehir yanına geldi. "Sana demiştim" dedi gülerek. Bir kadın ona teşekkür etti, elini kanadına dokundurdu. Aras kanatlarını açtı, başını dik tuttu.
Gece mağarasına döndü. Taşları nefesiyle ısıttı, kuyruğunu kıvırdı, ay ışığı içeri kadar girdi. Uykusu bu kez çabuk geldi.
O günden sonra köyde her kış Aras'a iş düştü. Çocuklar ona koşup sarılırdı, kimse artık onun ateşini sormazdı. Köylüler kışın ilk donunda onun kapısını çalardı, çeşme her kış onun nefesiyle çözüldü.
Bir akşam Aras da gösteriye katıldı. Gökyüzüne halka çizemedi, ama soğuk havaya sıcak bir bulut üfledi. Kar taneleri bulutun içinde yavaşça eridi. Aras kayaya oturup onları izledi.
Bu hikaye ne öğretir
Herkesin kendine göre bir yeteneği vardır. Kendi farkımızı kabul etmek bizi güçlü kılar.
Çocuğuna sor
Sen kendinde en çok hangi farklı yanını seviyorsun?
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
