Sabah güneşi tepenin sırtını ısıtmıştı, otlar hâlâ çiyliydi. Ejderha yavrusu Pırpır tepeden koştu. Kanatlarını açtı, bir an havada kaldı, sonra dengesini kaybetti. Göle düştü, su her yana sıçradı. Sudan çıktığında pulları sırılsıklamdı, burnundan su damlıyordu.
Kıyıya yüzdü, tepeye yeniden tırmandı. Tepenin yolu dik ve taşlıydı, tırmanırken üç kez durdu. Kanatlarını silkeledi, gökyüzüne baktı. Kardeşleri ondan önce uçmayı öğrenmişti, her akşam tepeden gölün üstüne süzülürlerdi. Pırpır onları izlerken içi burkulurdu.
Anne ejderha ona sabırlı olmasını söylerdi. Ama Pırpır beklemek istemiyordu, hemen bugün uçmak istiyordu. Kanatları hâlâ küçüktü, tüyleri yeni çıkmıştı. Sırtındaki iki kanat, uzaktan bir yaprak kadar hafif görünüyordu.
Göl, tepeden bakınca küçük bir ayna gibi görünürdü. Pırpır her düşüşünde o aynanın ne kadar soğuk olduğunu öğrendi. Bugün dördüncü kez ıslanmıştı. Yamaçtaki sazlıklar rüzgarda hep aynı yöne yatıyordu.
Gölün kenarında bir kurbağa oturuyordu. Adı Vırak'tı, nilüfer yaprağının üstünde bacaklarını sarkıtmıştı. Yaprağın altında iri kara kurbağa yavruları dolaşıyordu. "Yine mi düştün" diye sordu Vırak.
"Beşinci kez" dedi Pırpır. Kuyruğunu suya soktu, halkalar yayıldı. "Belki hiç uçamayacağım." Vırak güldü. "Ben de zıplamayı böyle öğrendim" dedi. "Önce çok düştüm, sonra oldu. Bir hafta boyunca aynı taşa çarptım, sekizinci gün taşı aştım."
Vırak nilüferden nilüfere zıpladı, her seferinde biraz daha uzağa ulaştı. "İlk zıplayışımda burnumla suya girmiştim" dedi gülerek. "Şimdi bak nereye geliyorum." Bir sinek yaprağın üstüne kondu, Vırak onu görmezden geldi.
Pırpır kurbağayı ilk kez böyle dinledi. Vırak ona gölün öbür tarafındaki kayayı gösterdi, orada rüzgar daha düzenli eserdi. Kaya iki söğüdün arasındaydı. Pırpır oraya bakmaya karar verdi.
Pırpır yeniden denedi. Acele etti, kanatlarını erken çırptı, gövdesi yana yattı. Yine göle düştü, sular her yana sıçradı. Bu kez su burnuna kaçtı, uzun uzun öksürdü.
Kayanın üstüne oturdu, kanatlarını yere indirdi. Bir daha denemek istemedi, başını dizlerinin arasına koydu. Kanadının ucundan damlalar taşa düştü, taşta koyu bir leke oldu.
Vırak yanına yüzdü, taşa çıktı, ikisi de suya baktı. Uzun süre sessiz kaldılar. "Bugün kaç kere denedin" diye sordu. "Altı" dedi Pırpır. "Ben ilk gün on dört kere düştüm" dedi Vırak. "Say bakalım, altı hâlâ on dörtten az."
Güneş batmaya başlamıştı, gölgeler uzuyordu. Kardeşleri yukarıdan bir daire çizip geçti, ona seslenmedi. Kanatlarındaki su ağırlaşmıştı. Pırpır kayanın üstünde kurudu, sabırla bekledi.
"Düşmek uçmanın bir parçası" dedi Vırak. "Acele etme, rüzgarı bekle." Pırpır derin bir soluk aldı. Kanatlarını yavaşça açtı, yaprakların sesini dinledi. Yapraklar önce tek tek, sonra hep birlikte kımıldadı.
Vırak yanında durdu. "Kanat çırpmadan önce bir kere derin nefes al" dedi. "Sonra bırak." Vırak sayarak nefes aldı, Pırpır ona uydu. Ciğerleri doldu, omuzları gevşedi.
Pırpır ayaklarını kayaya sıkıca bastı, tırnaklarını ıslak taşa geçirdi. Tepeden aşağı baktı. Bu kez acele etmedi, kendi hızında hazırlandı.
Rüzgar sazlıkları eğdi, gölün yüzeyi kırıştı. Rüzgar tam yüzüne çarptığında Pırpır kanatlarını açtı, sonra ileri atıldı.
Pırpır gölün üstünde süzüldü. Kanatları suya değmedi, hava onu taşıdı, gölgesi suda kaydı. İlk kez havada kaldı. Gölün ortasındaki nilüfer öbeğinin üstünden geçti. Vırak aşağıdan zıpladı, nilüferler sallandı.
Akşam güneşi gölü turuncuya boyadı. Pırpır yavaşça yere indi, Vırak'ın yanına oturdu. Vırak ona bir nilüfer yaprağı uzattı, üstünde su damlaları duruyordu. Kanatları hâlâ ıslaktı ama artık uçabiliyordu.
Kardeşleri onu gökyüzünde görünce yanına yaklaştı. Birlikte gölün üstünde üç tur attılar, Vırak aşağıdan izledi. Pırpır kardeşlerine düşmenin de uçmanın bir parçası olduğunu anlattı.
O günden sonra Pırpır her akşam göle geldi. Önce Vırak'a selam verdi, sonra kanatlarını açtı. Suya değdiği akşamlar bile artık gülüyordu. Bir akşam kardeşlerinden birini de Vırak ile tanıştırdı.
Bu hikaye ne öğretir
Düşmek denemenin bir parçasıdır, başarısızlık değildir. Sabırla tekrar denemek iyi sonuç getirir.
Çocuğuna sor
Sen bir şeyi öğrenirken kaç kere denemekten vazgeçmedin?
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
