Emre, gölün kenarında ağzını açtı. Ağabeyleri gibi kükremeye çalıştı. Çıkan ses ince ve cılızdı.
Diğer dinozorlar toprağı sarsan seslerle kükrüyordu. Gölün suyu her kükremede titrerdi, Emre'ninki ise tek bir dalgacık bile yapmazdı.
Her sabah aynı yerde denerdi, sesi hep aynı kalırdı. Ağabeyleri onunla dalga geçmezdi ama Emre onlardan uzak durur, kükreme vakti gelince kıyıya kaçardı.
Bir gün babası ona kükreme dersi verdi. Göğsünü şişirmesini, sesini derinden çıkarmasını söyledi. Emre denedi, yine aynı ince ses çıktı. Babası hiçbir şey söylemedi, sadece başını okşadı. Emre kıyıda yalnız kaldı, suyun yüzeyine baktı. Balıklar altta hızla kaçıştı, halkalar genişledi.
Ablası bir gün ona yaklaştı, pençesini omzuna koydu.
"Herkesin sesi bir başka renkte" dedi ablası.
Emre bunu anlamadı ama içi biraz rahatladı.
O gece uykuya dalmadan önce gölün karşı kıyısındaki ışıkları izledi. Sesi ince olsa da yıldızlar aynıydı, herkes için aynı parlaklıkta parlıyordu.
Kardeşi Kerem'le kayalık tepeye çıktılar. Kerem, Emre'nin sesiyle dalga geçmedi.
"Benim sesim de ince" dedi Kerem.
"Keşke güçlü olsaydı" dedi Emre.
"Belki güçlü olmak zorunda değildir" dedi Kerem.
Emre bu sözü tam anlamadı, kaşlarını çattı. İkisi kayaların arasında oynadı, taş attılar, gölgeden gölgeye koştular. Öğleye doğru güneş tepeyi kavurmaya başladı, ikisi de yorulmadan koşmaya devam etti.
Kayalar arasında saklambaç oynadılar, sırayla birbirlerini aradılar. Kerem her seferinde iyi bir yer buluyordu, Emre onu zor buluyordu. Güneş tepeye vurdukça taşlar ısındı, ikisi gölgeye sığındı. Uzaktan büyük dinozorların kükremesi duyuldu, yer hafifçe sarsıldı, kuşlar havalandı.
Bir ara Kerem durdu, uzaktaki mağarayı gösterdi.
"Oraya hiç girmedik" dedi Kerem.
"Girelim mi?" diye sordu Emre.
İkisi mağaraya doğru yürüdü, taşlar altlarında gıcırdadı. Mağaranın ağzı serindi, içerisi tamamen karanlıktı.
Mağaranın önünde bir an durup içeri baktılar, karanlık derin görünüyordu. Kerem cesaretle ilk adımı attı, Emre onu izledi.
Mağaranın içinde Kerem bir dar geçide girdi, sesi kesildi. Emre onu aradı, kükremeye çalıştı. Sesi kaya duvarına çarpıp geri döndü, hiçbir yere ulaşmadı.
Telaşla koştu, aynı sarkıtın altından üç kez geçti. Güçlü ses için nefesini zorladı, boğazı acıdı, sonuç değişmedi.
Mağara ağzından giren ışık incelmişti, duvardaki gölgeler koyulaşıyordu. Emre nefes nefese kaldı, Kerem'i bulamayacağını düşündü. Islak taşların üstünde koşarken ayağı kaydı, dizlerinin üstüne oturdu.
Emre alçak bir kayaya tırmandı, çevresine bakındı. Hiçbir yerde Kerem yoktu. Kalbi hızlı atıyordu, elleri titredi. Adını haykırmaya çalıştı ama sesi yine ince çıktı, duvara çarpıp kayboldu. Emre yere oturdu, ellerini dizlerine koydu, ne yapacağını düşündü.
Emre durdu, nefesini düzenledi. Kendi ince sesiyle Kerem'in adını fısıldar gibi seslendi.
Ses dar geçitten süzülüp gitti. Kerem, o ince sesi kayanın dibinde duydu, cevap verdi.
Emre sesi takip etti, dar aralıktan geçti, kardeşini buldu. Kerem geçidin dibine oturmuş, karanlıkta çıkışı arıyordu.
"Sesini duydum, ince ama net geldi" dedi Kerem.
Emre pençesini uzattı, Kerem tutundu, yavaşça doğruldu. Sırtındaki tozu silkeledi, sonra gülümsedi.
İkisi birlikte geçitten çıktı, önlerinde mağara ağzının ışığı belirdi. Kerem yavaş yürüdü, Emre yanından hiç ayrılmadı. Yolun her adımında birbirlerine güldüler, korku geride kalmıştı.
Mağaradan çıktıklarında güneş tepelerin ardına inmişti. Rüzgar yüzlerine vurdu, ikisi de derin bir nefes aldı.
İkisi göle döndüklerinde akşam olmuştu. Aile onları merakla karşıladı, herkes çevrelerine toplandı.
"Sesim güçlü değil ama işe yaradı" dedi Emre.
Annesi başını salladı, ona sıkıca sarıldı. Emre artık kükremeyi değil, kendi sesini seviyordu.
Gölün kenarında yavaşça uzandı, yıldızlara baktı, gözlerini kapadı.
Babası ona sarıldı, kulağına eğildi.
"Bazen en ince ses en uzağa ulaşır" dedi babası.
Emre bu sözü hiç unutmadı, ertesi sabah kalkınca yine kendi sesiyle seslendi. Gölün kuşları bu sefer ürkmedi, ince sesi tanıdık geldi onlara.
Bu hikaye ne öğretir
Güçlü ses her zaman en iyi çözüm değildir, bazen ince bir ses daha uzağa ulaşır. Kendi doğal sesimizle konuşmak, taklit etmekten daha etkilidir.
Çocuğuna sor
Sesin ya da tarzın farklı olduğunda bunu nasıl kullanabilirsin?
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
