Bora sabah ağıla girdiğinde kuzusu Beyaz yoktu. Kapı aralıktı, ipin ucu yerde duruyordu. Bora ipi eline aldı, ucu çürümüştü. Demek Beyaz kaçmamıştı, ip kendiliğinden kopmuştu. Ağılın tahta kapısı sabah rüzgarında hafifçe vuruyordu.
Beyaz sürüdeki en küçük kuzuydu, hep en son gelirdi. Yünü diğerlerinden daha kıvırcıktı, Bora onu uzaktan bu yüzden tanırdı. Her sabah ona ayrı su verir, boynundaki çanı kendi eliyle bağlardı. Diğer kuzular ağılın köşesinde toplanmış, ürkek ürkek ona bakıyordu.
Bora ağılın dışına çıktı, çamurda küçük izler gördü. Çamur gecenin yağmurundan hâlâ yumuşaktı, izler net duruyordu. İzler dağ yamacına doğru gidiyordu. Bora izleri takip etti, adını seslendi, sesi yamaçta yankılandı.
Yukarıda rüzgar hızlanmıştı, bulutlar kararmıştı. İzler bir mağaranın ağzında bitiyordu. Mağaranın ağzından ince bir duman sızıyordu. Bora durdu, içeri bakmaya çekindi, iki adım geri gitti.
Bora köye koştu, komşusuna sordu. Nefesi kesilmişti, alnı terliydi. "O mağarada ejderha yaşar" dedi komşu. "Kimse yaklaşmaz, çok eski bir hikayedir bu, dedem bile anlatırdı."
Komşu ona sıcak süt uzattı, Bora bardağı iki eliyle tuttu. Korkuyordu ama kuzusunu düşündü. Elleri titredi, dişlerini sıktı, yine de gitmeye karar verdi.
Bir başka komşu araya girdi. "Ben hiç görmedim ama babam görmüş" dedi. "Belki hikaye zamanla büyümüştür." Bora bu sözü aklına yazdı. Köyün ucundaki yolu gözüyle takip etti, dağ oradan başlıyordu.
Köyün çocukları da mağaradan söz ederdi, kimse yaklaşmaya cesaret edemezdi. Bora onların arasında en meraklısıydı, en çekingeni de oydu. Sırtına bir ekmek ve bir ip aldı, yola çıktı.
Bora mağara ağzında yeniden durdu. Ayakları geri geri gitti, boğazı düğümlendi. Uzun süre taşın arkasında bekledi, kalbi kulaklarında atıyordu. İçeriden ince bir meleme geldi, Bora kararını verdi.
Yavaş adımlarla içeri girdi. Gözleri karanlığa alıştı, eliyle duvara dokundu, taşlar nemliydi. Her adımda durup dinledi, kendi ayak sesi bile ona yüksek geldi. Yerdeki taşlar düzdü, sanki biri onları yıllar önce döşemişti.
Duvarlarda eski çizimler vardı, hayvan resimleri ve güneş şekilleri. Bora parmağını çizimin üstünde gezdirdi, taş serindi. Birinde kanatlı büyük bir hayvan vardı, yanında küçük bir insan duruyordu.
İçerisi ılıktı, dışarıdaki soğuğun tersine. Bora bunu tuhaf buldu, biraz daha ilerledi. Uzaktan derin bir soluk sesi geliyordu.
Mağaranın içinde büyük bir ejderha oturuyordu. Adı Kor'du. Kuzu, ejderhanın kanadının altında uyuyordu, karnı düzenli inip kalkıyordu. "Onu ısıtıyordum" dedi Kor. "Dışarısı soğuktu, tek başına kalmıştı."
Bora'nın omuzları düştü, nefesi düzeldi. Ejderhanın sesi kalındı ama sert değildi. "Teşekkür ederim" dedi Bora. Kuzusunu kucakladı, alnını onun başına dayadı. Beyaz uyandı, Bora'nın parmağını yaladı, sonra yine gözlerini kapadı.
Kor kanadını biraz kaldırdı. Bora elini uzatıp pullara dokundu, pullar pürüzsüz ve sıcaktı. "Köylüler senden korkuyor" dedi Bora. "Biliyorum" dedi Kor. "Kimse gelip sormadı."
Kor ayağa kalktı, başı mağaranın tavanına değdi. Kanadını açtığında mağaranın havası dalgalandı. "Seninle köye kadar geleyim" dedi. "Belki bu kez sorarlar."
Kor, Bora'ya köye kadar eşlik etti. Köylüler önce kapılarını kapadı, sonra pencerelerden baktı. Kor köyün girişinde durdu, oturdu, kimseye yaklaşmadı. Yaşlı bir kadın ona ilk soruyu sordu. "Bu kuzu senin mi" dedi kadın Bora'ya. "Benim" dedi Bora. "Onu Kor ısıtmış."
Bora kuzusunu ahıra bıraktı, kapının ipini yenisiyle değiştirdi. Beyaz samanın üstüne kıvrıldı, çanı bir kez çınladı. Kor akşam olmadan dağa döndü, kanadını bir kere kaldırıp indirdi.
Ertesi bahar köyün çocukları mağaraya küçük hediyeler götürdü, ekmek ve meyve bıraktı. Kor hediyeleri mağaranın ağzındaki düz taşın üstünde biriktirdi. Bora her hafta dağa çıktı, Kor'a köyden haber getirdi.
Beyaz büyüdü, ama hâlâ sürünün en meraklısıydı. Bazen dağa doğru bakar, çanını sallardı. Gece Bora yatağından dağın gölgesine baktı, gülümseyerek uyudu.
Bu hikaye ne öğretir
Görünüşe bakıp karar vermek yanıltıcı olabilir. Korkuyu aşmak çoğu zaman iyi bir şey bulmamızı sağlar.
Çocuğuna sor
Sen hiç ilk bakışta korkunç görünen birinden yardım gördün mü?
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
