Poyraz'ın odasında rafın üstünde Pamuk adlı ayıcık otururdu. Tüyleri solmuş, bir kulağı sarkmıştı. Gözleri düğmedendi, biri ötekinden soluktu. Her gece Poyraz onu yatağına alır, sabahları ilk onu arardı. Pamuk dört yıldır bu odadaydı.
Poyraz gece masallarını hep ona anlatırdı, bir yastığı ikisi paylaşırdı. Bir gün kapıya büyük bir kutu geldi. İçinden yeni bir robot çıktı, ışıkları yanıp sönüyor, ıslık gibi ses veriyordu. Poyraz kutunun kapağını açarken elleri titredi.
Poyraz robotu kavradı, yatağına götürdü, kutunun kağıtlarını yere savurdu. Pamuk'u rafa bıraktı, arkasına bakmadan döndü. Oda o akşam robotun ışıklarıyla parladı. Pamuk kendi gölgesine döndü, rafın tahtası soğuktu.
Robotun kolları düğmeye basınca kalkıyordu. Poyraz bunu on kez denedi, her seferinde güldü. Yatağa götürdüğü oyuncak o gece ilk kez değişti. Pamuk raftan yatağa baktı, ışıklar yanıp sönüyordu.
Pamuk rafta günlerce bekledi. Tozun üstüne konmasını izledi, günler birbirine benzedi. Poyraz odaya girip çıktı, rafa bir kez bile bakmadı. Robot her gece Poyraz'ın kolunda uyudu. Pamuk'un tüylerine bir hafta boyunca kimse dokunmadı. Rafın kenarına yaklaştı, aşağıya bakmaya çalıştı, ama düşmekten korktu, geri çekildi.
Kitaplık üstündeki tren oyuncağı Pamuk'a seslendi. Tekerleklerini döndürüp rafın kenarına yanaştı, boyası kenarlardan dökülmüştü. "Üzülme," dedi. "Yeni oyuncaklar hep böyle gelir, ilgi ilk günler onlarda kalır, sonra herkes eski dostuna döner."
"Ben artık eskiyim," dedi Pamuk. "Kulağım sarkık, tüyüm soluk. Robot gibi ışığım bile yok, sesim bile çıkmıyor." Başını çevirdi, rafın tozlu köşesine baktı.
"Eski olmak kötü değil," dedi tren. "Sen sıcak bir yastığın nasıl olduğunu bilirsin. Robot bunu daha öğrenmedi, o yeni geldi." "Sen de mi rafta bekledin," dedi Pamuk. "İki yaz," dedi tren. "Sonra Poyraz beni yeniden buldu." Pamuk trenin sözlerini dinledi ama içi buruktu.
Pamuk trenin sözüne inanmadı, başını çevirdi. Rafın tozunu kendi kolunda gördü, kimse silmemişti. Kendini rafın en arkasına itti, kitapların arkasına gizlendi. Poyraz'ın gözüne görünmek istemedi, orada kıvrılıp kaldı.
Bir gece robotun ışıkları söndü, sesi kesildi. Pili bitmişti. Poyraz karanlıkta yorganını çekti, sonra açtı. Yatakta bir o yana bir bu yana döndü, gözleri açık kaldı.
Pamuk rafın arkasından bunu izledi. İnmek istedi ama kıpırdamadı, çekingenliği onu yerinde tuttu. Oda sessizdi, sadece yorganın hışırtısı duyuluyordu.
Poyraz yastığın altını yokladı, robotu iki kez salladı. Robot yanmadı. "Sabah pil alırız," dedi annesi kapıdan, sonra ışığı söndürdü. Poyraz karanlıkta kaldı, elini yorganın kenarında gezdirdi.
Poyraz karanlıkta elini uzattı, rafı yokladı. Parmakları önce kitapların sırtına, sonra boş bir kutuya değdi. Yavaşça ilerledi. Parmakları Pamuk'un yumuşak kulağına değdi, tanıdık bir sıcaklık buldu.
Pamuk kendi kendine karar verdi, kitapların arkasından çıktı, rafın kenarına kaydı. Poyraz onu kavradı, göğsüne bastırdı, kokusunu içine çekti.
"Seni unutmadım," dedi Poyraz. "Sadece robot yeniydi, gözüm ondaydı. Seni hiç bırakmayacaktım." Pamuk'un tüylerine yüzünü gömdü, ikisi battaniyenin altına girdi. Pencere camı rüzgarda usulca tıkırdadı.
"Rafta üşüdün mü," dedi Poyraz. "Yarın seni de yıkarız, tozun kalmaz." Pamuk cevap vermedi, sadece kulağını onun çenesine dayadı. Poyraz gülümsedi, yorganı ikisinin üstüne çekti.
O geceden sonra Pamuk yeniden yastığın yanında yer buldu. Robot masanın üstünde kendi köşesini aldı. İkisi aynı odada durdu, birbirine engel olmadı. Robotun pili değişti, ışıkları yine yandı.
Sabahları Poyraz ikisiyle de oynadı. Akşamları Pamuk'a sarıldı, gece masallarını yine ona anlattı. Robotun ışıklarını üçü birlikte izledi. Poyraz artık ikisine de sıra veriyordu.
Gece ışıklar sönünce Pamuk Poyraz'ın koluna yaslandı, tüyleri yorganın altında ısındı. Pencereden ay ışığı ikisine birden düştü. Masada robot, yastıkta ayıcık, ikisi de yerindeydi. Oda sessizdi.
Tren de kitaplığın üstünde kaldı, tekerlekleri artık gıcırdamıyordu. Poyraz bir sabah onu da indirdi, üçü halının üstünde yan yana durdu.
Bu hikaye ne öğretir
Yeni bir oyuncak gelince eski olan bir kenara itilmemeli. En eski oyuncaklar bazen en çok sevileni olur.
Çocuğuna sor
Senin en eski oyuncağın hangisi?
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
