Doruk'un balkonunda küçük bir serçe yuvası vardı. Yuva köşedeki saksı rafının üstüne kurulmuştu. Anne serçe her sabah gagasında bir şeyle dönerdi. Bir sabah yavru serçe Tüy yuvanın kenarına yürüdü, kanatlarını açtı, ilk kez uçmayı denedi. Rüzgar tüylerini kabarttı, Tüy dengesini kaybetti. Ayakları yuvanın kenarındaki dala bir an tutundu, sonra kaydı.
Tüy yuvadan düştü, balkonun karo zeminine indi. Düşerken kanatları açık kaldı, ama havayı tutamadı. Doruk pencereden bunu gördü. İlk aklına gelen şey onu hemen eline almaktı. Kalbi hızla çarptı, ama ayakları yerinden kalkmadı. Camın ardından bir süre öylece baktı.
Doruk bu kuşu daha önce hep uzaktan izlemişti. Şimdi onu iki karış ötede görüyordu. Tüy'ün tüyleri kısacıktı, kuyruğu daha yeni çıkmıştı. Gagası sarıydı, kenarları yumuşak görünüyordu.
Doruk pencereyi yavaşça açtı, kapının kolu elinde soğuktu. Terlik giymeden balkona çıktı, karolar ayaklarının altında soğuktu. Nefesini tuttu, tek bir adım attı.
Annesi mutfaktan seslendi. "Ellerini yıka gel" dedi. Mutfaktan tencere sesi geliyordu. "Bir dakika" diye seslendi Doruk. "Balkondayım." Gözünü Tüy'den ayırmadı.
Tüy köşede duruyordu, kanatlarını çırpıyordu ama yerden kalkamıyordu. Kanadının biri diğerinden daha yavaş açılıyordu. Yerdeki karonun üstünde ince bir toz tabakası vardı. Doruk elini uzatmak istedi, parmakları titredi. Tüy'ün göğsü hızlı hızlı inip kalkıyordu.
Doruk çömeldi, Tüy'e biraz daha yaklaştı. Tüy geri geri gitti, saksının arkasına sığındı. Saksıda kurumuş bir sardunya vardı. Kanatlarını topladı, küçücük gözleriyle ona baktı.
Doruk bir an durdu. Tüy'ün avucundan küçük olduğunu gördü. Kalbi kulaklarında atıyordu. Elini yeniden uzattı, sonra havada tuttu, ileri götürmedi.
Doruk'un aklında tek bir şey vardı, kuşu tutup yuvaya koymak. Yuva başının bir buçuk metre üstündeydi. Elini Tüy'e doğru yaklaştırdı, parmak uçları saksıya değdi.
Tam o sırada anne serçe korkuluğa kondu, sesli sesli öttü. Gagasında küçük bir yeşil tırtıl vardı. Ötüşü kısa ve keskindi, üç kez tekrarladı. Doruk elini geri çekti.
Anne serçe havalandı, Tüy'ün çevresinde bir daire çizdi, sonra korkuluğa geri kondu. Doruk geriye bir adım attı, topuğu saksıya çarptı. Saksı bir parmak kadar kaydı, kenarından toprak döküldü.
Doruk kendi kendine düşündü, belki dokunmak yardım etmek değildi. Annesinin sesi mutfaktan bir kez daha geldi, sonra o da sustu. Balkonda üçü de sessizce durdu. Aşağıdan sokaktan bir korna sesi geldi, sonra o da kesildi.
Doruk kararını verdi. Geri çekildi, balkon kapısının eşiğine oturdu. Eşiğin taşı güneşten ısınmıştı, orada oturmak rahattı. Ellerini kucağına koydu, kıpırdamadı. Beklemek ona uzun geldi, ama yerinden kalkmadı.
Anne serçe Tüy'e doğru uçtu, yanına kondu, kanat çırparak ona yol gösterdi. Tüy ilk denemede yerden bir karış yükseldi, ikincide daha az. Üçüncüde havalandı, balkon korkuluğuna kondu.
Doruk elini ağzına götürüp sesini bastırdı. Elini indirdiğinde parmakları hâlâ titriyordu. Korkulukta Tüy tüylerini silkeledi, dengesini buldu, başını kaldırdı.
Tüy bir kez daha kanat çırptı, bu kez daha kararlıydı. Anne serçe korkuluğun öbür ucuna kondu. Doruk oturduğu yerden onları izlemeye devam etti, gülümsemesi büyüdü.
Tüy annesinin peşinden çatıya uçtu. Çatının kiremitleri güneşte kızıl görünüyordu. Doruk ayağa kalktı, elini korkuluğa dayadı, kafasını kaldırıp uzun uzun baktı. Yardım etmenin bazen uzakta durmak olduğunu bugün gördü.
Annesi balkona çıktı, elinde bir bez vardı, omzuna dokundu. "Doğru olanı yaptın" dedi Doruk'a. "Ona dokunsaydım ne olurdu" diye sordu Doruk. "Ürker, daha uzağa kaçardı" dedi annesi. Doruk ona sarıldı.
Akşam Doruk pencereden çatıya baktı. İki serçe yan yana oturuyordu, gökyüzü turuncuydu. Balkonda saksı hâlâ yana kaymış duruyordu, Doruk onu yerine itti.
Yatağına girmeden önce bir kez daha pencereye baktı. Serçeler artık orada değildi. Boş yuva köşede, saksı rafının üstünde duruyordu. Yarın sabah ona bakacaktı, Doruk ışığı söndürdü.
Bu hikaye ne öğretir
Yardım her zaman dokunmak değildir. Bazen izlemek de bir yardımdır.
Çocuğuna sor
Sen bir hayvana yardım etmek istediğinde ne yaparsın?
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
