Dojonun arka bahçesinde Yuki bir ağacın gövdesine yapıştı. Nefesini tuttu, gözlerini kıstı. Bugün ustasına görünmez olmayı gösterecekti. Sabahtan beri bahçede pratik yapıyordu.
Dojoda her ninja çırağı bu dersi bir gün alırdı. Yuki bunu aylardır bekliyordu. Ona göre görünmez olmak, kimsenin onu görememesi demekti. Bu yüzden bütün sabah saklanacak yerler arıyordu.
Bahçedeki taş fenerin arkasına geçti, sonra çalıların içine girdi. Toprak elbisesine bulaştı, saçına yaprak takıldı. Yuki kendinden memnun kaldı, bugün herkesi şaşırtacağını düşünüyordu.
Usta Ren'in tek bir kuralı vardı. Sınavda kimse zorla saklanmamalıydı, kendi doğal halini bulmalıydı. Yuki bu kuralı duymuştu ama unutmuştu, aklında yalnız saklanmak vardı. Elbisesini toprakla, yaprakla kamufle etmenin en iyi yol olduğunu sanıyordu.
Usta Ren bahçeye geldiğinde Yuki'yi hemen gördü. "Seni gördüm" dedi Usta Ren. "Ama saklandım" dedi Yuki. "Saklanmak görünmez olmak değildir" dedi Usta Ren. "Peki nedir?" diye sordu Yuki. "Bugün pazara gel, orada göstereyim" dedi Usta Ren.
Yuki şaşırdı. Pazarda saklanacak çalı, ağaç, taş fener yoktu. Orada nasıl görünmez olunacağını hiç düşünmemişti. Ustasının peşinden meraklı adımlarla yürüdü.
Yol uzun sürdü. Yuki yürürken aklından saklanacak yerler geçiriyordu, sepetler, çuvallar, kalabalık köşeler. Usta Ren'in sözünü hiç düşünmedi, kafasında hâlâ eski planı vardı.
Pazar meydanına vardıklarında sesler, kokular, renkler her yandan geldi. Balıkçılar bağırıyordu, kumaş tezgahları rüzgarda dalgalanıyordu. Yuki bu kalabalığın içinde ilk kez saklanacağını düşündü. Usta Ren ise sakin sakin yürüyor, kimseye çarpmıyordu.
Pazar meydanında Yuki hemen bir tezgahın arkasına saklandı. Tezgahtaki satıcı ona baktı, gülümsedi. "Neden orada duruyorsun küçük hanım?" dedi. Yuki kızardı, hemen çıktı.
Bir sepetin arkasına geçti, bu kez bir çocuk ona parmağıyla işaret etti. Bir kadın da dönüp ona baktı. Herkes onu fark ediyordu. Yuki üzüldü, saklanacak yer aradıkça daha çok göze batıyordu.
Usta Ren'in yanına gitti, sesi kısıldı. "Beceremiyorum, herkes beni görüyor" dedi. Omuzları düşmüştü, ayaklarının ucuna baktı. Pazarın gürültüsü kulağına ayrı ayrı gelmiyordu, hepsi tek bir uğultuydu, kafası karışıyordu.
Bir de balık tezgahının altına girmeyi denedi, ama orası dardı, elbisesi takıldı. Çıkarken bir tabağı devirdi, ses her tarafa yayıldı. Yuki artık iyice bunalmıştı.
Usta Ren gülümsedi. "Saklanmayı bırak, sadece yürü" dedi. "Telaşlanma, koşma, kimseye dik dik bakma. Doğal davran." Yuki anlamadı ama denemeye karar verdi.
Önce omuzlarını gevşetti, sonra ellerini yanına indirdi. Sepetleri saymayı bıraktı, insanların yüzüne değil önüne baktı. Yürüyüşü giderek pazardaki herkesin yürüyüşüne benzedi.
Yavaşça yürüdü, sepetlere değil önüne baktı. Kimseyle göz göze gelmedi, kimseyi ittirmedi. Adımlarını sakin tuttu, tıpkı pazardaki herkes gibi yürüdü. Pazarın ortasında ağlayan küçük bir çocuk gördü, annesini kaybetmişti.
Yuki telaşlanmadan çocuğun yanına oturdu. "Annen nereye gitti?" diye sordu, sakin bir sesle. Çocuk kırmızı çadırı gösterdi. Yuki elinden tuttu, kimseyi ürkütmeden oraya doğru yürüdüler. Çocuk yol boyunca ağlamayı bıraktı, Yuki'nin elini sıkı tuttu. Kimse arkalarından dönüp bakmadı bile.
Anne çocuğu görünce koştu, teşekkür etti. Yuki başını eğdi, "Bir şey değil" dedi ve geri çekildi. Kimse onun kim olduğunu sormadı bile, kimse onu hatırlamayacaktı.
Usta Ren dojoya dönerlerken ona baktı. "İşte bu görünmezlik" dedi. "Dikkat çekmeden yardım etmek." Yuki bunu şimdi anlıyordu, sabahki telaşını hatırladı.
Akşam dojoya vardıklarında Yuki elbisesindeki toprağı silkeledi. Yaprak artık saçında yoktu. Bugün hiç saklanmamıştı, ama hiç bu kadar görünmez de olmamıştı. Yastığına başını koyarken pazardaki çocuğun gülüşünü hatırladı. O gece rahat, sakin uyudu.
Ertesi sabah bahçeye çıktığında yine ağaca yaklaştı, ama bu kez saklanmadı. Sadece durup dinledi, kuşları izledi. Usta Ren pencereden ona baktı, hiçbir şey söylemedi. Kedi dallardan birinde uyuyordu, Yuki onu bu kez hiç ürkütmedi. Bahçe her zamanki gibi sessizdi.
Bu hikaye ne öğretir
Görünmezlik saklanmak değil, dikkat çekmeden var olmaktır. Sakin davranan kişi kimseyi ürkütmez.
Çocuğuna sor
Sen kimseyi rahatsız etmeden nasıl yardım edebilirsin?
Bu metin kocamanbisite.com için özel olarak yazılmıştır. Ticari maksat taşıyan tüm diğer dijital ortamlar ve basılı mecralarda kullanımı, kopyası, atıfı yasaktır. Eğitim maksatlı kullanım için her bir hikayeye yönelik izin alınması zorunludur.
